Τα κατασκευασμένα ψεύδη & η λογική της ήσσονος προσπάθειας!

Τα κατασκευασμένα ψεύδη & η λογική της ήσσονος προσπάθειας!

Η προεκλογική περίοδος αφιερώνεται στα κόμματα, για να ενημερώσουν τους πολίτες, ν’ αναλύσουν, ν’ αποσαφηνίσουν & να τεκμηριώσουν τις θέσεις τους. Να πουν την αλήθεια στον Ελληνικό λαό!

Ωστόσο, την προεκλογική περίοδο διαπιστώνουμε ότι προσπαθούν να μπερδέψουν & να τρομοκρατήσουν το λαό με διάφορα κατασκευασμένα ψεύδη, ατελείωτη κινδυνολογία & ασύστολη προπαγάνδα! Το εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι αυτή τη συμπεριφορά επιδεικνύουν όσοι έφεραν τον τόπο σ’ αυτή την τραγική κατάσταση, οι οποίοι ως «έμπειροι» & κατέχοντας την απόλυτη αλήθεια ισχυρίζονται ότι οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση, που αφορά στο δημόσιο χρέος & τα μνημόνια είναι καταστροφική!

Ισχυρίζονται ότι ακόμη & στην περίπτωση που μας χαριστούν όλα τα δάνεια, θα χρειαστεί να ξαναδανειστούμε διότι παράγουμε έλλειμμα, αφού έχουμε περισσότερα έξοδα απ’ ότι έσοδα. Επομένως, καταλήγουν, δεν υπάρχει άλλη λύση εκτός από το δανεισμό μας. Πέραν του ότι δανεισμός από δανεισμό διαφέρει (προφανώς ο τοκογλυφικός δανεισμός είναι απαράδεκτος), παραβλέπουν εσκεμμένα ότι πρωτογενές πλεόνασμα για συνεχόμενα χρόνια δεν έχει επιτευχθεί σε καμία χώρα του ΟΟΣΑ, πλην της Νορβηγίας, λόγω πετρελαίων. Θα το πετύχουμε εμείς; Επίσης έχει επιτευχθεί παλιότερα για μερικά χρόνια από τα καταπιεστικά καθεστώτα του Τσαουσέσκου στη Ρουμανία & του Μουμπάρακ στην Αίγυπτο, όταν αποφάσισαν να πληρώσουν τα χρέη τους & φυσικά πετσόκοψαν τους λαούς τους! Σήμερα όλα τα κράτη, ακόμη & τα πιο ισχυρά, δανείζονται ποικιλοτρόπως & όλα έχουν χρέη, πολύ περισσότερα απ’ ότι η χώρα μας! Η διαφορά όμως είναι ότι αυτά τα χρέη δεν είναι επαχθή & κυρίως μπορούν να ξεπληρωθούν (άμεσα ή σε βάθος χρόνου) για δύο λόγους: ο 1^ος είναι διότι ο δημόσιος τομέας τους είναι συγκροτημένος (& όχι διογκωμένος όπως ισχυρίζονται κάποιοι) & δεν υπάρχουν φαινόμενα διαφθοράς & ο 2^ος είναι διότι αυτά τα δάνεια πηγαίνουν στην πραγματική οικονομία, προκειμένου να υπάρχει ανάπτυξη δηλ. πρόοδος προς όφελος των περισσοτέρων & δεν πηγαίνουν ως μίζες στις τσέπες κάποιων ημετέρων!

Βλέπετε να ισχύει το ίδιο στη χώρα μας; Εδώ ο δανεισμός είναι συνεχόμενος & μονόπλευρος, τοκογλυφικός με ταυτόχρονη εφαρμογή μέτρων λιτότητας. Αυτή η συνταγή σε περίοδο ύφεσης, ακόμη & στην περίπτωση που το κράτος λειτουργήσει ιδανικά & η φοροδιαφυγή μηδενιστεί, δεν πρόκειται ν’ αποδώσει. Οι εκφραστές αυτής της καταστροφικής πολιτικής ισχυρίζονται ότι από τώρα - & το 2020 θα υπάρχουν πρωτογενή πλεονάσματα & ότι το δημόσιο χρέος θα μειωθεί το 2020 στο 120% του ΑΕΠ, όσο δηλ. ήταν το 2009(!). Όμως, όπως λένε οι ειδικοί χρέος μεγαλύτερο από το 90% του ΑΕΠ είναι μη βιώσιμο! Δυστυχώς μάλλον ποντάρουν στην ελπίδα & όχι στη διεθνή εμπειρία, όπως δήλωσε πρόσφατα ο νομπελίστας οικονομολόγος Γκρούκμαν. Τόσον αυτός όσο & ο Στίγκλιτς έχουν προβλέψει πολλές φορές την αναποτελεσματικότητα των μέτρων. Τελευταία ο Πωλ Γκρούκμαν δήλωσε στους New York Times ότι: Πρόκειται περί τεράστιας απάτης ότι, η ύπαρξη των πρωτογενών πλεονασμάτων, θα συμβεί εν μέσω μιάς οικονομίας που βρίσκεται σε βαθύτατη ύφεση!

Ένα άλλο επίμαχο σημείο είναι αν συνιστά μονομερή παρέμβαση & πτωχευτικό γεγονός η ακύρωση του μνημονίου. Το μνημόνιο, το οποίο μπορεί να περιέχεται ως όρος στη δανειακή σύμβαση, είναι νόμος του κράτους, που ψηφίστηκε δυστυχώς, από την προηγούμενη Ελληνική Βουλή. Επομένως μια Βουλή με νέα σύνθεση μπορεί να ψηφίσει ένα διαφορετικό νόμο, που να το ακυρώνει. Το ζήτημα του δημόσιου χρέους & ο δανεισμός που έχει προκύψει είναι άλλο πράγμα & εκτιμώ ότι αυτό όντως θέλει αναδιαπραγμάτευση προκειμένου να βρεθεί μια κοινή ευρωπαϊκή λύση για τα χρέη. Συνεπώς η καταγγελία του μνημονίου δεν αποτελεί μονομερή ενέργεια & δε συνιστά επισήμως πτωχευτικό γεγονός (διότι ουσιαστικά είμαστε πτωχευμένοι!). Δυστυχώς όμως στα τηλεοπτικά πάνελς σκοπίμως δεν εξηγούνται επαρκώς οι διαφορές!

Τέλος, νομίζω ότι χρειάζεται να δούμε πόσο πιθανή είναι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Οι Ευρωπαίοι εταίροι(;) δε μπορούν (δεν υπάρχει διάταξη που να το ορίζει) & δεν τους συμφέρει να εκδιώξουν την Ελλάδα από το € διότι το μεγαλύτερο μέρος του χρέους έχει περιέλθει πλέον στο ΔΝΤ & τα κράτη. Επομένως αν μας διώξουν θα χάσουν πολλά! Κάποιοι λέγουν ότι θα σταματήσουν να μας δανείζουν & έτσι θα μας εξαναγκάσουν στην έξοδο, οπότε τότε θ’ υποχρεωθούμε να επανέλθουμε στη δρχ. Όμως αν προβούν σε μια τέτοια ενέργεια αφενός διαλύουν την ευρωζώνη (οι υπέρμαχοί της!) & αφετέρου έρχονται αντιμέτωποι με την ενεργοποίηση του φαινόμενου ντόμινο. Αν αποχωρήσουν μετά την Ελλάδα η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιταλία κλπ τότε θα επέλθει η καταστροφή των οικονομιών της Γερμανίας & της Γαλλίας! Διότι το € θα γίνει ένα πολύ ακριβό νόμισμα για τις εξαγωγές των δύο παραπάνω χωρών. Επομένως θα μειωθούν οι εξαγωγές τους, στις οποίες κυρίως στηρίζονται & άρα θα καταρρεύσει η οικονομία τους. Λέτε η Γερμανία & η Γαλλία να επιθυμούν ένα τέτοιο τραγικό για την οικονομία τους ενδεχόμενο; Όμως μια οργανωμένη χώρα χρειάζεται να είναι έτοιμη για κάθε ενδεχόμενο. Ακόμη & για το πλέον απίθανο! Όσοι όμως μας κυβέρνησαν ουδέποτε επεξεργάστηκαν ένα εναλλακτικό σχέδιο, ένα plan B, το οποίο έστω & τώρα πρέπει να δημιουργηθεί, ώστε να είναι έτοιμο να εφαρμοστεί αν & όποτε χρειαστεί, απ’ εκείνους που ο λαός μας θα επιλέξει να μας κυβερνήσουν. Επιπλέον αν υποθέσουμε ότι οι εταίροι απορρίψουν όλα τα αιτήματά μας & σταματήσουν πλέον να μας δανείζουν, υπάρχουν & αλλού πορτοκαλιές! Μπορούν να μας δανείσουν οι Ρώσοι ακόμη & οι Κινέζοι, όχι βέβαια χωρίς αντάλλαγμα, αλλά με πολύ καλύτερους όρους από τους εταίρους μας! Άλλωστε υπάρχει το πρόσφατο παράδειγμα της Κύπρου (μέλους της ΕΕ & της ευρωζώνης), που δανείστηκε για τις ανάγκες της από τη Ρωσία. Εκτός αν η επιμονή δανεισμού από τους ίδιους πάντοτε εταίρους υποκρύπτει κάτι άλλο! Επίσης αν οι εταίροι προχωρήσουν μονομερώς στη διακοπή της χρηματοδότησης προς τη χώρα μας, προκειμένου να μη γονατίσει ο λαός μας & χωρίς να είναι αναγκαίο να φύγουμε από το €, θ’ αναγκαστούμε & εμείς να μην πληρώσουμε τους πιστωτές μας. Όσο οι εταίροι σφίγγουν τη θηλιά στο λαιμό της χώρας μας, είμαστε αναγκασμένοι ν’ αμυνθούμε & ν’ αναστείλουμε τις πληρωμές προς τους πιστωτές μας. Με τον τρόπο αυτό, περικοπές στις δαπάνες για την άμυνα, αυστηρά μέτρα κατά της σπατάλης & της διαφθοράς, φορολόγηση των μεγάλων εισοδημάτων & αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, θα είναι εφικτό να πληρωθούν μισθοί & συντάξεις. Εδώ που μας έχουν φέρει εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν. Το ζητούμενο όμως είναι να μπει τέρμα στον κατήφορο που οδηγούν οι εφαρμοζόμενες πολιτικές λιτότητας, με τις οποίες εξοντώνεται ο λαός & εκποιείται η χώρα μας.  

Συνάγεται λοιπόν ότι θα πρέπει με αποφασιστικότητα, τόλμη & πίστη στις θέσεις μας, να διεκδικήσουμε διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους, & το υπόλοιπο να το αποπληρώσουμε μετά από κάποια χρόνια, όταν θα έχει αναταχθεί η οικονομία μας. Για να συμβεί το τελευταίο, θα χρειαστεί ν’ ακυρωθούν τα μνημόνια & ν’ ανασυγκροτηθεί η χώρα. Βεβαίως όλα αυτά δεν μπορεί να γίνουν από εκείνους που υπέγραψαν τις επαίσχυντες για τη χώρα μας δανειακές συμβάσεις & ψήφισαν τα επώδυνα για το λαό της μνημόνια. Έστω & αν εσχάτως προσποιούνται πώς παραδέχονται τα λάθη τους & ψελλίζουν ότι είναι διατεθειμένοι ν’ επαναδιαπραγματευθούν επιμήκυνση αποπληρωμής ή γενικώς «χαλάρωση» του μνημονίου διότι οτιδήποτε διαφορετικό είναι τάχα ανέφικτο! Νομίζω ότι μια τέτοια θέση, που κάποιοι θέλουν να την χαρακτηρίσουν ρεαλιστική & υπεύθυνη, εντάσσεται στη λογική της ήσσονος προσπάθειας.