Κάμερα μέσα στην τάξη;

Άρθρο του Πάνου Κατσούλα, εκπ/κού

δημοσιεύτηκε στην ΕφτΣυντ στις 25.5.2020

 

Μια οφειλόμενη απάντηση!

Μια οφειλόμενη απάντηση!

Το τελευταίο διάστημα έχουν εκτοξευθεί τόνοι λάσπης, κατασυκοφάντησης, και μάλιστα συλλήβδην, σε βάρος των καθηγητών που τόλμησαν να εξετάσουν ή να προτείνουν απεργία στο τέλος του διδακτικού έτους, ακόμη και μέσα στις εξετάσεις! Αγνοείται ή διαστρεβλώνεται σκοπίμως η πραγματικότητα και πραγματοποιείται σειρά υποκριτικών δηλώσεων από κυβερνητικές πηγές, δημοσιολογούντες, παπαγάλους και ύαινες της ενημέρωσης, ότι οι καθηγητές δε θα πρέπει να παίζουν με το μόχθο και τα όνειρά των μαθητών, να μην τους κρατούν σε ομηρία κλπ! Ποιοι ομιλούν! Όσοι με τις πολιτικές επιλογές τους έχουν καταστρέψει την κοινωνία αλλά και τις επερχόμενες γενιές! Δεν γκρεμίζουν απλά όνειρα και προσδοκίες, δεν καταστρέφουν το μόχθο των ανθρώπων! Θέλουν ανθρωποθυσίες και δημιουργούν ανθρωπιστική κρίση!

Λοιπόν, οι καθηγητές δεν κινητοποιούνται για την αύξηση του ωραρίου τους κατά 2 ώρες όπως ψευδέστατα αναφέρεται! Σας διαβεβαιώ ότι αν πρόκειται για το καλό των μαθητών μας να κάνουμε και 2 και 3 ώρες παραπάνω, χωρίς ουδεμία αμοιβή! Άλλωστε  το έχουμε αποδείξει με τα μαθήματα αλληλεγγύης ή κοινωνικά φροντιστήρια που κάνουμε σ' όλη τη χώρα. Διαμαρτυρόμαστε για μια σειρά από επώδυνα μέτρα, παραθέτω μερικά: συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων, «αυτοδίκαιη αργία» και κατάργηση του τεκμηρίου της αθωότητας, κενά διδακτικού προσωπικού στα σχολεία και απώλεια χιλιάδων διδακτικών ωρών, τις πάσης φύσεως περικοπές, τα χαράτσια, τις απολύσεις μέσω του ακραίου και παράλογου συστήματος τιμωρητικής αξιολόγησης και για όλα τα επώδυνα μέτρα που καταστρέφουν τις ζωές όλων μας! Και φυσικά διαμαρτυρόμαστε για τις ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ που δημιουργεί η αύξηση του διδακτικού ωραρίου, οι οποίες είναι οι απολύσεις και οι υποχρεωτικές μεταθέσεις, όχι μόνο σε άλλους νομούς της ίδιας περιφέρειας αλλά και σε ολόκληρη την επικράτεια, με αποτέλεσμα να διαλυθούν οικογένειες! Επίσης, σε ότι αφορά στο ωράριο, αποκρύπτεται σκόπιμα ότι εκτός του διδακτικού ωραρίου, υπάρχει στους εκπ/κούς και το εξωδιδακτικό ωράριο μέσα στο σχολείο και επιπλέον η προετοιμασία και η διόρθωση πληθώρας γραπτών στο σπίτι! Μάλιστα οι εκπ/κοί αναλαμβάνουν και έργο γραμματειακής υποστήριξης, αφού ελάχιστα είναι τα σχολεία που διαθέτουν έναν έστω γραμματέα, σε αντίθεση με τα σχολεία του εξωτερικού στα οποία λειτουργεί πολυμελής γραμματεία. Ακόμη, όπως αποκαλύπτουν αρκετές έρευνες, μια διδακτική ώρα ισοδυναμεί με τουλάχιστον 3 ώρες γραφείου! Πρόσφατη μελέτη της Unesco, του 2012, αποδεικνύει ότι: 21 ώρες διδασκαλίας = 84 ώρες δουλειάς γραφείου. Επίσης το διδακτικό ωράριο των Ελλήνων καθηγητών είναι στο ΜΟ των συναδέλφων τους στην Ευρώπη. Τέλος, η αύξηση του διδακτικού ωραρίου  αποβαίνει τελικά σε βάρος της ποιότητας του παρεχόμενου διδακτικού έργου.

Εύκολη η κατασυκοφάντηση των εκπ/κών, δύσκολη η αναγνώριση της πραγματικότητας!

Εύκολη η κατασυκοφάντηση των εκπ/κών, δύσκολη η αναγνώριση της πραγματικότητας!

Μόλις ανακοινώθηκε η αύξηση του διδακτικού ωραρίου των καθηγητών ΔΕ, η πλειονότητα των δημοσιολογούντων αλλά και αρκετοί ακόμη άρχισαν να τους κατασυκοφαντούν και να τους ειρωνεύονται και μάλιστα συλλήβδην! Σχόλια του τύπου: «Ξεσηκώθηκαν οι καθηγητές μόλις τους είπαν ότι πρέπει να δουλεύουν περισσότερο κατά δύο ώρες! Λες και σκοτώνονται στη δουλειά!». Βλέπετε ο κοινωνικός αυτοματισμός και η κυβερνητική προπαγάνδα λειτουργούν στη χώρα μας περίφημα! Κανένας δεν μπήκε στον κόπο να ρίξει μια ματιά στα πραγματικά στοιχεία, στην ίδια την πραγματικότητα!

Λοιπόν οι εκπ/κοί δεν ξεσηκώνονται μόνο για την αύξηση του διδακτικού τους ωραρίου αλλά και για μια σειρά άλλων σκληρών μέτρων που διαλύουν τη δημόσια εκπ/ση και καταλύουν τα εργασιακά τους δικαιώματα.

Γράμμα - απάντηση δασκάλας ...

Απάντηση δασκάλας σε Σχολική Σύμβουλο με αφορμή το αίτημα που τέθηκε σε εκπαιδευτικούς για την καταγραφή επιμορφωτικών αναγκών...

Αξιότιμη κυρία ****** (Σχολική Σύμβουλος),

  Ονομάζομαι Κ***** Μ******, εργάζομαι στο δημοτικό σχολείου του ***** και διδάσκω στα δύο τμήματα της πέμπτης δημοτικού με το σύστημα της ετεροδιδασκαλίας. Από τα τέσσερα χρόνια που υπηρετώ στην Κρήτη τυχαίνει τα τρία να βρίσκομαι εντός της περιφέρειάς σας, όχι συμπτωματικά καθώς τυγχάνετε της μεγάλης εκτίμησής μου παρακολουθώντας το αξιόλογο και ουσιαστικό έργο σας. Μου ζητήσατε να συμπληρώσω μία φόρμα με τις επιθυμίες μου όσον αφορά τα γνωστικά πεδία στα οποία θα ήθελα να επιμορφωθώ. Με αφορμή αυτήν την αίτηση για τις επιμορφωτικές μου ανάγκες παίρνω την ευκαιρία να σας εκθέσω μερικές από τις σκέψεις μου. Τόσα χρόνια, είμαι βέβαιη, πως έχετε ακούσει μερικές εκατοντάδες ιστορίες μαθητών, θα ήθελα όμως στις επόμενες σειρές να αναγνώσετε και τη δική μου ιστορία. Γνωρίζω πως δε σας αφορά ουσιαστικά, θα σας βοηθήσει όμως να κατανοήσετε πως αισθάνομαι αυτήν την στιγμή όσον αφορά τις επιμορφωτικές μου αυτές ανάγκες. Πριν από τέσσερα χρόνια, όπως σας προανέφερα, προσγειώθηκα με ένα αεροπλάνο που ξεκινούσε από τη Θεσσαλονίκη στο Ηράκλειο Κρήτης. Παρουσιάστηκα στην πρωτοβάθμια προσπαθώντας να κρύψω τα συναισθήματά μου καθώς άφησα πίσω την οικογένειά μου και τους κοντινούς μου ανθρώπους που με συνόδευαν για μια ζωή. Ήμουνα μόνη σε έναν ξένο τόπο που για πρώτη φορά ερχόμουνα και όχι από επιλογή. Δεν έπρεπε, όμως να παραπονιέμαι: ο κλάδος είχε ανοίξει, οι δάσκαλοι διορίζονταν άμεσα, ο μισθός υπερβολικά ικανοποιητικός για τη μεσαία αστική τάξη που ανήκει η οικογένειά μου. Τοποθετήθηκα στο δημοτικό σχολείο ******, μετά από δυο βελτιώσεις θέσεων, οπότε έπρεπε και να χρωστώ τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη στους συνδικαλιστές που γνώρισα στα σκαλιά της πρωτοβάθμιας και με "γλίτωσαν” από τα δημοτικά σχολεία του νομού που απέχουν περισσότερο από 60 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και με εφοδίαζαν με 2 μόρια. Ο πρώτος χρόνος ήταν εξαιρετικά δύσκολος, ήταν ο χρόνος προσαρμογής. Παρόλα αυτά οπλίστηκα με όλη μου τη θετική ενέργεια και με  αισθήματα αισιοδοξίας. Ήμουνα υγιής και είχα μια δουλειά με ικανοποιητικό μισθό... Παρουσιάστηκα διαδοχικά στο δημοτικό σχολείο του **** τη δεύτερη χρονιά -  η συνεργασία μας συνεχίστηκε- μετά ήρθε ο διορισμός μου στο δημοτικό σχολείο της ***** και μαζί με αυτόν ένα νομοσχέδιο που υπαγορεύει πως ο νεοδιόριστος παραμένει για το χρονικό διάστημα των τριών ετών στον τόπο διορισμού του για  λόγους που ποτέ δεν κατανοήσαμε. Έτσι, φέτος επέστρεψα στον **** καθώς είναι ένα σχολείο που το πόνεσα και το αισθάνθηκα ένα κομμάτι μου. Το μόνο που δεν άλλαξε αυτά τα τέσσερα χρόνια ήταν οι στόχοι και τα όνειρά μου. Κατεβαίνοντας στην Κρήτη είχα στόχο να μη σταματήσω ποτέ να διευρύνω τις γνώσεις μου, να ψάχνω νέους δρόμους, νέες παιδαγωγικές μεθόδους. Είχα και εξακολουθώ να έχω όνειρο ένα μεταπτυχιακό και ένα διδακτορικό επάνω στο επάγγελμά μου. Το Ηράκλειο σαν τόπος δυστυχώς δε μου επιτρέπουν να τα υλοποιήσω αυτά. "Δεν πειράζει” λέω κάθε χρόνο "του χρόνου... του χρόνου θα το κάνεις. Ποιος ξέρει, ίσως του χρόνου να είσαι και πιο κοντά στην οικογένειά σου”. "Θα έρθει μια χρονιά που το δώρο Χριστουγέννων ή το δώρο Πάσχα δε θα χρειαστεί να το δώσεις στα αεροπορικά εισιτήρια για να είσαι στο πλάι της οικογένειάς σου εκείνες τις μέρες...”. Τέτοιες σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου τα τρία αυτά χρόνια. Μέχρι φέτος. Ξαφνικά μου ανακοινώνεται πως ο μισθός μου πέφτει στα 620 ευρώ το μήνα. Ακριβώς το μισό από αυτό που ξεκίνησα. Με αυτά τα χρήματα, πρέπει αυτή τη στιγμή να πληρώσω ένα σπίτι των 300 ευρώ που νοίκιασα για να είμαι εδώ, πρέπει να πληρώσω μία δόση αυτοκινήτου που πήρα για να μεταφέρομαι στα σχολεία που με έχουν στείλει, μία δόση δανείου, τις βενζίνες μου για να πηγαινοέρχομαι στον τόπο που υπηρετώ, τους λογαριασμούς μου και τέλος... να ζήσω.

Το άρθρο 16 και οι λοιπές αναδιαρθρώσεις στην ανώτατη εκπ/ση

Εκείνο που στην ουσία καθορίζει το άρθρο 16 του Συντάγματος είναι ότι η Ανώτατη Εκπ/ση στη χώρα μας πρέπει να παρέχεται ως δημόσιο αγαθό. Δημόσιο αγαθό θα πει ότι είναι προσβάσιμη σε όλους τους πολίτες ανεξαρτήτως εισοδήματος, ότι δεν αποκλείονται όσοι δεν έχουν να πληρώσουν. Οι επιθυμούντες την αναθεώρηση του άρθρου 16 θέλουν να πάψει η παιδεία να χορηγείται ως δημόσιο αγαθό. Θέλουν να σταματήσουν την υποχρέωση που έχει η πολιτεία να παρέχει δημόσια δωρεάν εκπ/ση υψηλού επιπέδου σε όλους τους πολίτες χωρίς εξαιρέσεις. Προκειμένου να πετύχουν το σκοπό τους ακολουθούν μια γνωστή τακτική. Στην αρχή μειώνουν την ήδη αναιμική χρηματοδότηση του δημόσιου Πανεπιστήμιου και εν γένει του δημόσιου τομέα. Μετά καταγγέλλουν τις ελλείψεις και τη δυσλειτουργία του και κατόπιν τίθενται επικεφαλείς της σταυροφορίας για τη διάδοση της ιδιωτικής εκπαίδευσης και τη διάθεση των Ελληνικών πανεπιστημίων στους ιδιώτες.

Προκειμένου δε να προβάλλουν και να τεκμηριώσουν την άποψη της αναθεώρησης του άρθρου 16, άλλες φορές χρησιμοποιούν σοφιστείες και άλλες φορές επινοούν κάποια επιχειρήματα που δεν αντέχουν στη βάσανο της κοινής λογικής. Ας τα δούμε λοιπόν ένα – ένα για να τ’ αποκαλύψουμε και να τ’ ανατρέψουμε.

 Συνέντευξη του Πάνου Κατσούλα, Πρ. ΔΣ Β’ ΕΛΜΕ Κορινθίας

στη Διονυσία Μανώλη

Ερωτήσεις - απαντήσεις

1. Κύριε Κατσούλα, πώς κρίνετε τα πρόσφατα μέτρα της κυβέρνησης για τις περικοπές στους μισθούς και τα επιδόματα των εκπαιδευτικών;

Είναι σκληρά μέτρα, επώδυνα για τους εργαζόμενους, τα οποία δεν υπηρετούν τη αρχή της κοινωνικής δικαιοσύνης. Επίσης εκτιμώ ότι όχι μόνο δεν πρόκειται ν’ αποδώσουν, αλλά πρόκειται να επιδεινώσουν την κρίση! Αυτά άλλωστε υποστηρίζουν έγκριτοι & με διεθνή απήχηση οικονομολόγοι οι οποίοι συμφωνούν ότι: Όταν υπάρχει ύφεση στην οικονομία μιάς χώρας και περιορίζεις με διάφορους τρόπους τη ζήτηση, είτε κόβοντας δαπάνες, είτε κόβοντας μισθούς, είτε ακόμα αυξάνοντας τη φορολογία, αυτό θα επιδεινώσει την ύφεση. Διότι θα περιοριστεί η αγοραστική δύναμη που υπάρχει στην κοινωνία και δεδομένου μάλιστα ότι και οι τράπεζες δεν δίνουν δάνεια, τότε δεν πρόκειται να κινηθεί τίποτα, δεν πρόκειται να γίνουν αγορές & επομένως ν’ αποδοθούν φόροι, να εισπραχθούν άλλοι κ.λ.π. Επίσης με τα μέτρα που ψηφίστηκαν μπορεί σε πρώτη φάση το έλλειμμα να μειωθεί, υπάρχει όμως ένας παλιός κανόνας των οικονομολόγων, που λέει ότι όσες μονάδες μειώνεις το έλλειμμά σου, τόσες μονάδες μειώνεται το εθνικό εισόδημα. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει μεγάλη πτώση της παραγωγής με αντίστοιχη αύξηση της ανεργίας. Μάλιστα αυτές οι θέσεις έχουν δημοσιευθεί στους Financial Times και αναδημοσιεύτηκαν από κάποιες Ελληνικές εφημερίδες.

2. Θα μπορούσαν τα μέτρα να ήσαν σε διαφορετική κατεύθυνση;

Πιστεύω ότι έπρεπε να ληφθούν μέτρα και μάλιστα πολύ πιο πριν, που ν’ αντιμετώπιζαν τα προβλήματα, χωρίς όμως να μειώνουν τις αποδοχές των εργαζόμενων, που σε τελευταία ανάλυση δεν ευθύνονται για τη δημιουργία της κρίσης. Χωρίς να είμαι ειδικός, έχω την πεποίθηση ότι κάποια μέτρα που δεν εφαρμόστηκαν, ενώ θα μπορούσαν να εφαρμοστούν είναι: α) Η έκδοση ευρωομόλογου ώστε ο δανεισμός για όλες τις χώρες της Ε.Ε. που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα με τα δικά μας, να γίνεται μ’ ένα κοινό επιτόκιο, κατά πολύ μικρότερο απ’ αυτό με το οποίο δανειζόμαστε τώρα. β) Ο δανεισμός να πραγματοποιείται απευθείας από την εταιρική Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα(ΕΚΤ) με επιτόκιο 1% και όχι όπως τώρα που οι Ελληνικές τράπεζες δανείζονται από την ΕΚΤ με το παραπάνω επιτόκιο και στη συνέχεια δανείζουν το Ελληνικό δημόσιο με επιτόκιο κατά πολύ μεγαλύτερο! γ) Η επιβολή μεγαλύτερης φορολογίας στα βεβαιωμένα κέρδη και υπερκέρδη των τραπεζών και των μεγάλων εισηγμένων επιχειρήσεων στο χρηματιστήριο. Γνωρίζω ότι στο υπάρχον σύστημα οι επιχειρήσεις πρέπει να σημειώνουν κέρδη, ας κερδίσουν όμως κατά τι λιγότερο προκειμένου να σωθεί η πατρίδα από την χρεοκοπία. δ) Η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας. ε) Η μείωση των εξοπλισμών. στ) Η δημιουργία αποτελεσματικών μηχανισμών ελέγχου. ζ)  Η εφαρμογή του πόθεν έσχες για όλους κ.λ.π.

Όταν δεν τηρούνται οι εξαγγελίες & όταν ισχύουν αναχρονιστικές αποφάσεις στην εκπαίδευση

Ένα ζήτημα που ταλανίζει κάθε χρόνο μαθητές, γονείς και συναδέλφους είναι ο αριθμός των μαθητών ανά τάξη. Πριν το 2006 ο ανώτατος αριθμός ανά τμήμα για τα Γυμνάσια και Λύκεια ήταν 35. Η αλλιώς τάξεις με μαθητές περισσότερους από 35 διαιρούνταν σε τμήματα. Από το σχολικό έτος 2006-2007 ο μέγιστος αριθμός μαθητών ανά τμήμα μειώθηκε στο 30. Όμως στα Επαγγελματικά Λύκεια ο αριθμός αυτός είναι στο 25. Δηλαδή χωρίς ουσιαστικό λόγο εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά για τα δημόσια σχολεία Β’/θμιας εκπαίδευσης της χώρα μας. Η θέση της ΟΛΜΕ είναι ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα να μη ξεπερνάει τους 25, στις κατευθύνσεις του Λυκείου να μην ξεπερνάει τους 20 και στα εργαστήρια ν’ αντιστοιχούν 10 μαθητές ανά καθηγητή.

Επίσης θα πρέπει ν’ αναφερθεί ότι  στο χαιρετισμό της υπουργού παιδείας κ. Γιαννάκου στο 12^ο συνέδριο της ΟΛΜΕ, που πραγματοποιήθηκε από 29/6 - & 1/7/2005, εξαγγέλθηκαν από μέρους της κάποιες εκπαιδευτικές αλλαγές, μεταξύ των οποίων και η μείωση του μέγιστου αριθμού μαθητών ανά τμήμα. Μέχρι τότε όπως προείπαμε ήταν 35. Στην ομιλία της η κ. υπουργός είπε: «Και βεβαίως σας διαβεβαίωσα ότι θα εξετάσουμε το ζήτημα της μείωσης του αριθμού των μαθητών στην τάξη. Και σας λέω από τώρα ότι το 35 του νόμου θα γίνει αμέσως 30 και σε περιπτώσεις που αυτό επιτρέπεται και με εισήγηση του διευθυντή εκπαίδευσης θα μπορεί να κατέβει και στο όριο των 25. Αυτό είναι ένα πρώτο βήμα πολύ  συγκεκριμένο.»(Πληροφοριακό Δελτίο ΟΛΜΕ, τεύχος 684)

Οι χαμηλότερες δημόσιες δαπάνες στην Ε.Ε. για την παιδεία & με επίσημα στοιχεία

Σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δημ. Παπαδημούλη για τις δημόσιες δαπάνες της χώρας μας για την παιδεία & την υγεία, ο αρμόδιος επίτροπος για τις Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις της Ε.Ε. κ. Χοακίν Αλμούνια απάντησε με στοιχεία, που αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα διαθέτει τα τελευταία χρόνια για τους παραπάνω τομείς από τα μικρότερα ποσά μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. Ο κοινοτικός επίτροπος ανέφερε χαρακτηριστικά ότι: «Οι δαπάνες για την υγεία αντιπροσωπεύουν ποσοστό 4,6% επί του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ), σε σύγκριση με 6,5% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο στην Ε.Ε. και στη ζώνη του ευρώ, ενώ οι δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση δεν υπερβαίνουν το 2,75% του ΑΕΠ (το χαμηλότερο στην Ε.Ε.) σε σύγκριση με 5,25% κατά μέσο όρο στην Ε.Ε. και σχεδόν 5% στη ζώνη ευρώ».

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΥΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ

Του Παναγιώτη Α. Κατσούλα, Προέδρου της Β’ ΕΛΜΕ Κορινθίας

     Παλιά ο εκπαιδευτικός ήταν ο μοναδικός φορέας της γνώσης στοιχείο που του προσέδιδε κύρος. Σήμερα, στην εποχή της τεχνολογίας, της έξαρσης των τηλεπικοινωνιών, του θριάμβου των υπολογιστικών συστημάτων και του διαδικτύου, των περιοδικών του ειδικού τύπου, η μετάδοση των πληροφοριών καθώς και η απόκτηση της γνώσης μπορεί να γίνει ευκολότερα και γρηγορότερα. Η γνώση στις μέρες μας, κάτω υπό τις προαναφερθείσες συνθήκες, μπορεί να παρέχεται και εξ αποστάσεως. Έτσι λοιπόν ο κυρίαρχος ρόλος του δασκάλου, που είναι ο φορέας μετάδοσης του εκπαιδευτικού αγαθού, μετατρέπεται δυστυχώς σε συμπληρωματικό.

     Τα ανούσια προγράμματα, τα κακογραμμένα βιβλία, η υπερβολική και μη αφομοιώσιμη ύλη οδηγούν στη δημιουργία ενός σχολείου που αδυνατεί να εκπληρώσει τον πολύπλευρο ρόλο του. Το γεγονός αυτό δημιουργεί αρνητικό αντίκτυπο στο κύρος του εκπαιδευτικού.

Προβλέπεται δύσκολη νέα σχολική χρονιά με πολλά κενά!

Η δημόσια εκπαίδευση είναι ένας τομέας που δυστυχώς δεν μπορεί να μείνει ανεπηρέαστος από την οικονομική κρίση και τα μέτρα περικοπών που λαμβάνει η κυβέρνηση. Μάλιστα μετά την εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος θα γυρίσει σ’ εποχές Β’ παγκοσμίου πολέμου, όπως παραδέχεται και επίσημα το υπουργείο Παιδείας! Συγκεκριμένα, με δηλώσεις του ο γενικός γραμματέας του υπουργείου κ. Κουλαϊδής επεσήμανε ότι “η σχολική χρονιά που έρχεται πρόκειται να είναι η πιο δύσκολη χρονιά μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης”.

Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΤΟ ΑΡΘΡΟ 16 ΚΑΙ Η ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ

Η δικομματική συναίνεση για την αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος, που θα καθιστά εφικτή την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, είναι αποτέλεσμα της συντηρητικής στροφής της κοινωνίας μας, που χαρακτηρίζεται από έντονα φαινόμενα ατομισμού, ανταγωνιστικότητας, ξενοφοβίας κ.λπ. Εάν υπήρχε ισχυρό συνδικαλιστικό κίνημα κανένα κόμμα εξουσίας στη χώρα μας δεν θα τολμούσε να προτείνει την εφαρμογή σκληρών αντιλαϊκών μέτρων όπως π.χ. η άρση της μονιμότητας στο δημόσιο τομέα, η αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος, ο νέος ν. πλαίσιο για τα Πανεπιστήμια, οι δυσμενείς αλλαγές στα εργασιακά, οι επικείμενες επώδυνες αλλαγές στο ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό κ.λπ.

ΕΛΚΥΣΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟ ΕΠΑ.Λ & ΟΜΩΣ ΤΟΥ ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΚΛΕΙΣΟΥΝ!

Η τεχνική επαγγελματική εκπ/ση είναι γνωστό ότι δεν αντιμετωπίζεται με τη δέουσα προσοχή στη χώρα μας. Θεωρείται 2^ης κατηγορίας & τα παιδιά που φοιτούν σ’ αυτή παιδιά ενός κατώτερου Θεού! Επίσης, στο πλατύ κοινό επικρατεί η στρεβλή άποψη ότι εκεί φοιτούν οι χαμηλότεροι σε επιδόσεις μαθητές ή οι «κακοί», όπως αποκαλούνται & οι πιο άτακτοι μαθητές. Επομένως οι περισσότεροι γονείς αποφεύγουν να στείλουν τα παιδιά τους σ’ ένα σχολείο της τεχνικοεπαγγελματικής εκπ/σης μήπως παρασυρθούν από τ’ άλλα παιδιά! Στα σχολειά αυτά, λένε, πηγαίνουν μόνο οι μαθητές που θέλουν να γίνουν τεχνίτες και όχι αυτοί που θέλουν να σπουδάσουν! Λέτε & οι τεχνίτες & μάλιστα οι σωστά εκπαιδευμένοι και όχι οι εμπειρικοί (βεβαίως χρειάζεται & η εμπειρία) δεν είναι σήμερα απαραίτητοι! Επίσης θα πρέπει ν’ αρθεί ο αντιεπιστημονικός & αντικοινωνικός διαχωρισμός μεταξύ χειρωνακτικής & πνευματικής εργασίας.

Προκειμένου ν’ αρθούν αυτές οι παρεξηγήσεις χρειάζεται ο κόσμος να ενημερωθεί για τις δυνατότητες & προοπτικές που παρέχει ένα σχολείο της τεχνικής επαγγελματικής εκπ/σης. Ας επικεντρωθούμε στο ΕΠΑ.Λ, που είναι το μοναδικό σχολείο επαγγελματικής εκπ/σης που λειτουργεί στο Δήμο Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης. Νομοθετικά το ΕΠΑ.Λ είναι πλήρως ισότιμο με το γενικό λύκειο και παρέχει πρόσβαση στην Γ’/θμια εκπ/ση, όπως γίνεται και με το γενικό λύκειο. Να σημειωθεί εδώ ότι η επιτυχία στα ΑΤΕΙ, στα οποία υπάρχουν σχολές που παρέχουν πολύ καλύτερο επαγγελματικό μέλλον απ’ ότι αντίστοιχες ή άλλες σχολές των ΑΕΙ, είναι πολύ πιο εύκολη υπόθεση μέσω των ΕΠΑ.Λ παρά μέσω του γενικού λυκείου, διότι οι μαθητές της τεχνικής εκπ/σης διαγωνίζονται για την εισαγωγή τους στα ΑΤΕΙ, ως ειδική κατηγορία που καταλαμβάνει ένα συγκεκριμένο ποσοστό των εισακτέων, σε πολύ πιο βατά όμως θέματα. Και φυσικά υπάρχει η δυνατότητα, αν κάποιος μαθητής του ΕΠΑ.Λ το επιθυμεί, να δώσει εξετάσεις και για τα ΑΕΙ. Επιπλέον το απολυτήριο του ΕΠΑ.Λ, πέραν του ότι είναι ισότιμο με τ’ αντίστοιχο του γενικού λυκείου, λειτουργεί και ως πτυχίο κάποιας ειδικότητας. Αρκετές δε απ’ αυτές τις ειδικότητες έχουν & επαγγελματικά δικαιώματα, αφού δυστυχώς η Ελληνική πολιτεία δεν έχει φροντίσει να δώσει αντίστοιχα επαγγελματικά δικαιώματα σ’ όλες τις ειδικότητες, που λειτουργούν στην τεχνική εκπ/ση! Επομένως σε πάρα πολλές περιπτώσεις, οι μαθητές είναι προτιμότερο να επιλέγουν να φοιτούν στο ΕΠΑ.Λ., είτε για να βγουν απευθείας στην αγορά εργασίας, που αποτελεί επιλογή πολλών που φοιτούν στην τεχνικοεπαγγελματική εκπ/ση, είτε να συνεχίσουν σε κάποια σχολή των ΑΤΕΙ ή ΑΕΙ.