Περί χαμένων ευκαιριών

Περί χαμένων ευκαιριών

Ο Σικυώνιος γλύπτης Λύσιππος είχε δημιουργήσει ένα χάλκινο άγαλμα που το είχε ονομάσει ο “καιρός”. Μεταξύ των άλλων, η αγαλμάτινη μορφή είχε μακριά μαλλιά που έπεφταν πλάγια και μπροστά, αφήνοντας γυμνό το κρανίο, για να δείξει ότι, αν δεν αδράξει κάποιος την ευκαιρία από τα μαλλιά, τη στιγμή που αυτή περνάει δίπλα του, τότε τη χάνει οριστικά! Έτσι αλληγορικά είχε απεικονίσει την ευκαιρία! Υπ’ αυτή την έννοια της αξιοποίησης δηλαδή της ευκαιρίας που παρουσιάζεται, εκτιμώ ότι όλοι θάθελαν να λέγονται «οπορτουνιστές» (εκ του opportunity = ευκαιρία), χωρίς φυσικά να σημειώνονται υποχωρήσεις σε θέματα αρχών.

Πόσες και πόσες φορές, όλοι μας, δεν έχουμε αφήσει την ευκαιρία να περάσει δίπλα μας χωρίς να την εκμεταλλευτούμε; Και μετά σπάζουμε το κεφάλι μας! Πόσες και πόσες φορές δεν την «αρπάξαμε από τα μαλλιά»; Και αυτό όχι μόνο σε ατομικό αλλά και σε συλλογικό, κινηματικό και πολιτικό επίπεδο; Τα παραδείγματα είναι πολλά. Μερικά εξ αυτών: πολυδιάσπαση της αριστεράς σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο με αποτέλεσμα να δυσανασχετούν όσοι εκφράζονται μέσω αυτής και να επιχαίρουν οι πολιτικοί της αντίπαλοι, καμία προσπάθεια ή ελάχιστες προσπάθειες σύμπλευσης δυνάμεων με παραπλήσιες ιδέες στο συνδικάτο (αντ’ αυτού σε πλείστες περιπτώσεις οι παρατάξεις επικεντρώνονται σε άγονους και μικροπαραταξιακούς ανταγωνισμούς, σκοπιμότητες, ψηφοθηρικές λογικές, συνεχείς καταγγελίες, ανατροφοδότηση κλίματος έντασης και καχυποψίας), ανυπαρξία συμμαχιών σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και στην Ευρώπη και κυρίως στο νότο της Ευρώπης που έχει λίγο – πολύ κοινά προβλήματα κλπ κλπ. Όλες αυτές είναι κατά την άποψή μου χαμένες ευκαιρίες. Και τι θα μπορούσε να γίνει, αν δεν χάνονταν οι προηγούμενες ευκαιρίες, θα ρωτήσουν κάποιοι. Θα μπορούσαν να επιτευχθούν επί του παρόντος δύο βασικά πράγματα: να αμβλυνθούν οι κοινωνικές ανισότητες και να επανέλθει το κοινωνικό κράτος που το έχει διαλύσει ο νεοφιλελευθερισμός. Ας γίνουν αυτά πρώτα και βρίσκουμε τα υπόλοιπα στη συνέχεια!

Νεοφιλελευθερισμός και στη φορολογία!

Νεοφιλελευθερισμός και στη φορολογία!

Είναι γνωστό ότι ο νεοφιλελευθερισμός ενδιαφέρεται για τις τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις, επειδή κατ’ αυτόν οι τράπεζες χρηματοδοτούν τις επιχειρήσεις, που με τη σειρά τους χρησιμοποιώντας τα δάνεια που θα λάβουν (τώρα οι όροι και οι προϋποθέσεις είναι ένα άλλης τάξεως ζήτημα) και ενδεχομένως και με ίδια κεφάλαια θα φέρουν την ανάπτυξη, που θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας κλπ. Αυτό είναι το νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό αφήγημα σε αδρές γραμμές. Όμως ποια ανάπτυξη και ποια επιχειρηματικότητα; Κερδοσκοπικές και ανεξέλεγκτες; Στρεφόμενες εναντίον του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς; Με χάρισμα φόρων στις επιχειρήσεις ή φορολογία σύμφωνα με τη φοροδοτική ικανότητα των επιχειρήσεων και των φυσικών προσώπων;
Και είναι δίκαιη φορολογία και δίκαιη ανάπτυξη όταν σύμφωνα με το νέο φορολογικό νσχ, που θα τεθεί σε ισχύ από 1/1/2020, από τα 550 εκατ. ευρώ που θα είναι η μείωση των φόρων τα 450 θ’ αφορούν στις επιχειρήσεις; Και μάλιστα όχι όλες αλλά ελάχιστες! Πιο συγκεκριμένα πάνω από το 80% της ελάφρυνσης θα δοθεί στο 2,5% των επιχειρήσεων! Σε ότι αφορά στα φυσικά πρόσωπα τη μεγαλύτερη φορολογική μείωση θα την έχουν οι έχοντες ατομικό εισόδημα μεγαλύτερο από 100 χιλ. ευρώ ετησίως, που αποτελούν το 1% των φορολογούμενων! Οι δε μισθωτοί και συνταξιούχοι θα έχουν φορολογική μείωση από 0 – και 17 ευρώ το μήνα!

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 16/12/2019 και στη Στήλη: "Ελεύθερη Έκφραση" 

Ποιος είπε ότι η αντίθεση μνημόνιο – αντιμνημόνιο είναι ξεπερασμένη;

Ποιος είπε ότι η αντίθεση μνημόνιο – αντιμνημόνιο είναι ξεπερασμένη;

Τον τελευταίο καιρό διαδίδεται ευρύτατα από το σύνολο των συστημικών μέσων, τις δυνάμεις εκείνες που ψήφισαν μνημόνια και ιδιαίτερα από εκείνες, που τα μέτρα λιτότητας αποτελούν τον πυρήνα της ιδεολογίας τους και της πολιτικής τους, η άποψη πως η αντίθεση μνημόνιο- αντιμνημόνιο είναι πλέον παρωχημένη! Η άποψη αυτή υποστηρίζεται προφανώς εξαιτίας του γεγονότος ότι με την πρόσφατη λαϊκή ετυμηγορία επιβραβεύτηκαν κατά συντριπτικό ποσοστό τα κόμματα που ψήφισαν μνηνόνια! Υπάρχει δε και αριστερή αφήγηση που υποστηρίζει ότι το πρόβλημα δεν είναι το μνημόνιο και τα μέτρα λιτότητας, που αυτό φέρνει, αλλά ο καπιταλισμός. Σαφώς και ευθύνεται ο καπιταλισμός για την κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει, όμως ο δρόμος για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού περνάει πρώτα μέσα από την κατάργηση των μνημονίων!

Το κατεξοχήν λοιπόν θέμα στις μέρες μας είναι το μνημόνιο. Οποιαδήποτε προσπάθεια προοδευτικής παρέμβασης και ταξικής προστασίας, προϋποθέτει την κατάργηση των μνημονίων. Η κυρίαρχη αντίθεση της περιόδου που διανύουμε είναι ακριβώς η αντίθεση μνημόνιο-αντιμνημόνιο. Και τούτο διότι το μνημόνιο, όπως έχει αναλυθεί αρκούντως κατά το παρελθόν, δεν αποτελεί τη λύση στην αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους της χώρας αλλά και άλλων χωρών. Άλλωστε αποδεικνύεται ότι τα μέτρα λιτότητας, αυτά δηλαδή που εφαρμόζουν τα μνημόνια επιδεινώνουν το χρέος! Η λιτότητα που επιβάλλεται είναι ένας στόχος και ταυτόχρονα το μέσο για να ξεπεραστεί η κρίση προς όφελος της εγχώριας και ξένης οικονομικής ελίτ. Το τελευταίο δεν αποτελεί ιδεολογική θεώρηση αλλά αποδεικνύεται με γεγονότα όπως π.χ. με το ότι η μείωση του μισθολογικού κόστους κατά μία μονάδα δημιουργεί πολλαπλάσια κέρδη για τον εργοδότη. Η ιδιωτικοποίηση βασικών κοινωνικών δομών π.χ. υγείας, παιδείας, κοινωνικής ασφάλισης αυξάνει την κερδοφορία του κεφαλαίου κλπ κλπ. Κοντολογίς τα μνημόνια είναι η κατάλληλη συνταγή προκειμένου όλα τα βάρη της ακραίας κρίσης να πέσουν στις πλάτες των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων δηλαδή να πέσουν στις πλάτες της πλειοψηφίας των πολιτών!

Αποψεις

Ιδιωτικοποιήσεις και βαυκαλιζόμενοι

Συντάκτης: Πάνος Κατσούλας

 

 

 

Ποιός είπε ότι δεν υπάρχουν όπλα διαπραγμάτευσης; Δεκέμβριος 2014

Για όσους ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν όπλα για διαπραγμάτευση ακόμη και τώρα!

Το αρθρ. 103 της χάρτας του ΟΗΕ λέει ότι: «Σε περίπτωση σύγκρουσης των υποχρεώσεων των κρατών – μελών που προκύπτουν από την παρούσα χάρτα και των υποχρεώσεών τους από οποιαδήποτε άλλη διεθνή συμφωνία, τότε υπερισχύουν οι πρώτες». Στις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη χάρτα περιλαμβάνονται και όσες προβλέπει το αρθρ 155, που αναφέρει: «Η ανύψωση του βιοτικού επιπέδου, η πλήρης απασχόληση και οι συνθήκες προόδου και ανάπτυξης μέσα σε οικονομική και κοινωνική τάξη». Ανταποκρίνονται άραγε στις ως άνω απαιτήσεις τα προγράμματα «βοήθειας» της τρόικα; Αυτά και όχι μόνον πρέπει να πούμε στους «εταίρους» μας κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης. Να τους πούμε μεταξύ των άλλων ότι δεν πρέπει να παραβιάζουν τις διεθνείς συνθήκες, που και αυτοί έχουν υπογράψει.

Περι εκπ/κής αξιολόγησης

Η εκπαιδευτική αξιολόγηση είναι ίδια με κάθε άλλη αξιολόγηση;

Το εκπαιδευτικό έργο γνωρίζουμε όλοι ότι είναι δύσκολο, επίπονο και απαιτητικό! Ένας καλός εκπαιδευτικός δεν αρκεί να είναι καλός επιστήμονας ή πολύ καλός γνώστης του επιστημονικού αντικειμένου του. Πρέπει να έχει γνώσεις και δεξιότητες παιδαγωγού, ψυχολόγου, να διαθέτει κοινωνικές δεξιότητες, να έχει καλή ψυχική και σωματική υγεία κλπ. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει, επίσης, ότι το εκπαιδευτικό έργο έχει πολύ σημαντικές διαφορές σε σχέση με το έργο των άλλων δημόσιων υπαλλήλων και αυτή η παρατήρηση δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση κάποιου είδους υποτίμηση του έργου των άλλων εργαζόμενων. Ο εκπαιδευτικός εργάζεται σε κινούμενη άμμο, οι συνθήκες που διαμορφώνουν το παιδαγωγικό κλίμα της τάξης μεταβάλλονται πολύ εύκολα, επομένως δεν μπορεί να χρησιμοποιεί ένα συγκεκριμένο, σταθερό και κωδικοποιημένο σχέδιο μαθήματος που να εφαρμόζεται τυποποιημένα σε κάθε περίπτωση, ώστε να μπορεί να μετρηθεί. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει.

Επίσης, δεν είναι ποτέ δυνατόν η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών να είναι απόλυτα αντικειμενική, ιδίως όταν γίνεται από μονοπρόσωπα όργανα. Πώς μπορεί να είναι αντικειμενική, όταν ο αξιολογητής καλείται να εξετάσει στοιχεία όπως η διδακτική ικανότητα, η παιδαγωγική συμπεριφορά, η υπευθυνότητα, η ευσυνειδησία, η μεταδοτικότητα κλπ; Πολύ δε περισσότερο που τα ως άνω χαρακτηριστικά είναι αρετές; Μπορεί μια αρετή να αποτιμηθεί με αριθμητικούς δείκτες; Επιπλέον, πρέπει να επισημανθεί ότι κορυφαίοι παιδαγωγοί διαφωνούν ως προς τη σημασία που αποδίδεται στις ως άνω αρετές (π.χ. βλ. W. Brezinka, 1981). Άρα η βαρύτητα που αποδίδεται σε κάθε μία από αυτές κατά τη διαδικασία της αξιολόγησης δεν μπορεί παρά να προσδιοριστεί με υποκειμενικό τρόπο. Απαλλαγμένη σε μεγάλο βαθμό από τον υποκειμενισμό του αξιολογητή θα μπορούσε να είναι μια αξιολόγηση, μία μέτρηση όταν εξετάζει τα τυπικά προσόντα ενός εκπαιδευτικού, όπως π.χ. την εμπειρία του εκφρασμένη σε χρόνια υπηρεσίας, τους τίτλους σπουδών, τη συμμετοχή του σε ουσιαστικά, καθολικά επιμορφωτικά προγράμματα και όχι με κλήρωση και για κάποιες μόνο ειδικότητες. Αλλά και μια τέτοιου είδους αξιολόγηση δεν μπορεί να έχει την επιζητούμενη πληρότητα.

Ο δανεισμός είτε από τις αγορές είτε από την τρόικα δε μπορεί να είναι στόχος!

Ο δανεισμός είτε από τις αγορές είτε από την τρόικα δε μπορεί να είναι στόχος!

Είναι πολλοί εκείνοι που διατείνονται ότι ο στόχος της χώρας μας είναι να βγούμε στις αγορές! Να δανειστούμε δηλ. από τις αγορές επειδή αυτές δεν επιβάλλουν μνημόνια, παραβλέποντας το βασικό στόχο που πρέπει να είναι η εφαρμογή μέτρων, τα οποία θα καταστήσουν το δυσθεώρητο, για τα δεδομένα της χώρας μας, χρέος βιώσιμο. Για να δούμε όμως με απλή αριθμητική αν ο δανεισμός, ιδίως αυτή τη δεδομένη στιγμή είτε από τις αγορές είτε από την τρόικα αποτελούν ορθές λύσεις και μειώνουν το χρέος με σκοπό να το κάνουν βιώσιμο χωρίς ταυτόχρονα να «ξυρίζουν» τους πολίτες!

Όπως αναφέρουν οι ειδικοί το χρέος καθορίζεται από το λόγο (κλάσμα): Χρέος/ΑΕΠ. Ο λόγος αυτός πρέπει συνέχεια να μειώνεται, και να φτάσει σ' ένα σημείο ώστε το χρέος να είναι βιώσιμο (αυτό είναι το σημαντικό και όχι η προπαγάνδα των συστημικών ΜΜΕ). Και ένα χρέος είναι βιώσιμο όταν ανέρχεται στο 90% περίπου του ΑΕΠ ή Χρέος/ΑΕΠ=0,9 δηλ. πρέπει Χρέος/ΑΕΠ < 1 και σε κάθε περίπτωση όσο ο λόγος είναι μικρότερος του 1 τόσο πιο βιώσιμο είναι το χρέος ενός κράτους. Σήμερα  το χρέος της χώρας μας είναι περίπου 175% του ΑΕΠ!

Αυτοαξιολόγηση και αξιολόγηση

Αυτοαξιολόγηση και αξιολόγηση

Είναι δύο έννοιες που απασχολούν τους εκπαιδευτικούς το τελευταίο διάστημα μαζί και με τόσα άλλα που δυστυχώς διαλύουν το δημόσιο σχολείο. Μάλιστα για αυτά τα δύο θέματα φαίνεται να μην έχουν μαζί τους την κοινωνία. Για κάποιους θεωρείται αδιανόητο να μην υπάρχει αξιολόγηση στη δημόσια εκπαίδευση και απορούν πως οι εκπ/κοί δεν την επιθυμούν! Όμως εκείνο που ζητάει η κοινωνία και ορθά πράττει, είναι ν’ απολαμβάνει υψηλού επιπέδου δημόσιες υπηρεσίες, αναβαθμισμένη ποιότητα δημόσιας υγείας, εκπ/σης κλπ. Ζητά βελτίωση των υπηρεσιών και των δομών, καθώς βέβαια και των δημοσίων υπαλλήλων. Ζητά οι δημόσιοι λειτουργοί να είναι εκπαιδευμένοι, να επιμορφώνονται διαρκώς και ν’ αξιολογούνται με σκοπό την περαιτέρω βελτίωσή τους και όχι την τιμωρία τους! Η κοινωνία, επίσης, δεν είναι πλήρως ενημερωμένη για το ειδικό αυτό θέμα και επηρεάζεται συχνά από την προπαγάνδα των μέσων αλλά και των λοιπών κυβερνητικών επικοινωνιακών τρικ, τα οποία μπορούν, και το έχουν καταφέρει σε μεγάλο βαθμό, να εξαγοράσουν τη συναίνεση της κοινής γνώμης. Αυτό επιτυγχάνεται με πολλούς τρόπους, ένας από τους οποίους είναι να στοχοποιηθούν και να ενοχοποιηθούν οι εκπαιδευτικοί για όλα τα δεινά της εκπαίδευσης! Έτσι ο εξοβελισμός τους (διαθεσιμότητα – κινητικότητα – απολύσεις) θα είναι πανεύκολος και χωρίς καμία διαμαρτυρία (μήπως και με κοινωνική συναίνεση;). Όμως δε γίνεται αντιληπτό ότι κανένα εκπ/κό σύστημα και καμιά αξιολόγηση δεν πρόκειται να επιτύχουν όταν αμφισβητούν τους εκπ/κούς.

Ας σιγουρευτούμε & ας αποφασίσουμε με τόλμη!

Ας σιγουρευτούμε & ας αποφασίσουμε με τόλμη!

Κάποτε πρέπει να σιγουρευτούμε στο τι δεδομένα έχουμε, τι βιώνουμε καθημερινά και να κατασταλάξουμε στο τι τελικά θέλουμε! Διότι υποψιάζομαι ότι δεν είμαστε σίγουροι για το πρώτο και πολύ περισσότερο για το δεύτερο!

Η γνώμη μου είναι ότι σήμερα συντελείται μια ανθρωπιστική κρίση εξαιτίας ενός λανθασμένου προγράμματος αλλά και παλιότερων εσφαλμένων πολιτικών κυβερνητικών επιλογών. Το λανθασμένο πρόγραμμα που ακολουθείται αποτελεί παραδοχή ακόμη και αυτών που το επέβαλαν (βλέπε ΔΝΤ), οι οποίοι όμως επιμένουν στην πιστή εφαρμογή του!!! Η κυβέρνηση που το αποδέχτηκε πλήρως καμώνεται ότι διεξάγει διαπραγμάτευση! Για να ρίξει στάχτη στα μάτια του κόσμου … Πρόκειται για το πιο σύντομο και πετυχημένο ανέκδοτο! Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να το κάνει πιο ελαφρύ, πιο ανώδυνο. Με άλλα λόγια, να καταστραφούμε (οικονομικά, στην ψυχολογική και σωματική μας υγεία), αλλά να μην πεθάνουμε ή να μην πεθάνουμε όλοι! Και επαίρεται ότι επιτυγχάνει πρωτογενές πλεόνασμα! Είναι σίγουρο ότι θα πετύχει μεγαλύτερο αν οι περικοπές γίνουν πιο δραματικές, αν αυξηθούν οι άνεργοι, οι άστεγοι και μείνουν πολύ περισσότεροι χωρίς ηλεκτρικό, θέρμανση και φαγητό! Και ρωτάει, η κυβέρνηση, τους πολιτικούς της αντιπάλους αν έχουν εναλλακτική λύση, τη στιγμή που θεωρούν τη δική της συνολικά αποτυχημένη! Η κυβερνητική λύση είναι γνωστή και μας οδηγεί στον κατήφορο, αυξάνει τους ανέργους, κλείνει τις επιχειρήσεις κλπ.

Αξιολόγηση εκπ/κών: Η πραγματικότητα πίσω από το νόμο

"Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών: Η πραγματικότητα πίσω από το νόμο"

http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%8D-%CF%80%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B1#ixzz2m7RinUKr

http://www.esos.gr/article/apopseis/axiologisi_ekpaideytikon_pragmatikothta_piso_apo_to_nomo

ΜΗ ΜΑΣΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΜΗ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ !

Μη μασήσουμε στην προπαγάνδα και μη φοβηθούμε!

ΜΗ ΜΑΣΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΜΗ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ !

ΜΗ ΜΑΣΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΜΗ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ !

Οι υποτιθέμενες κόκκινες γραμμές και η δήθεν διαπραγμάτευση!

Οι υποτιθέμενες κόκκινες γραμμές και η δήθεν διαπραγμάτευση!

Η 3κομματική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι θέτει κόκκινες γραμμές προς τους δανειστές μας και ότι διεξάγει «ισχυρή» διαπραγμάτευση, ώστε να μην ληφθούν σκληρά μέτρα εναντίον των πολιτών και παραβιαστούν έτσι οι ως άνω κόκκινες γραμμές!
Η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική και αποδεικνύει ότι υποτάσσεται πλήρως στις επιταγές της τρόικας.
Υπάρχουν μια σειρά από επώδυνα μέτρα που επιβλήθηκαν και τα οποία οι Ελληνικές κυβερνήσεις, από την αρχή της κρίσης μέχρι και σήμερα, δεν μπόρεσαν να τ’ αποτρέψουν, ούτε καν να τ’ απαλύνουν!

Με αφορμή τον πρόσφατο εορτασμό της 25ης Μαρτίου

Το 1821 και το σήμερα

Το 1821 ο λαός ξεσηκώθηκε για να αποτινάξει μια μακροχρόνια σκλαβιά! Ούτε η απόφαση ήταν εύκολη ούτε η πορεία αναίμακτη. Η ιστορία όμως τελικά δικαίωσε το εγχείρημα που φαινόταν ακατόρθωτο.

Σήμερα όλοι μιλούν πάλι για την αναγκαιότητα ενός άλλου ξεσηκωμού, για τη δημιουργία ενός κινήματος που θα αντισταθεί στους οικονομικούς δυνάστες και στις πολιτικές που αυτοί επιβάλλουν. Όμως μέχρι τώρα δεν έχουμε δει να εκδηλώνεται κάτι ανάλογο. Μάλλον επειδή, όπως διατείνονται πολλοί, δεν αντέχουμε! Δεν αντέχουμε ν’ απεργήσουμε, διότι μας κόβουν το μεροκάματο, δεν αντέχουμε ακόμη και να πληρώσουμε τη βενζίνη ή το εισιτήριο για να μεταβούμε στις μεγάλες πόλεις όπου γίνονται οι κεντρικές διαδηλώσεις και τα συλλαλητήρια. Γενικώς, λένε ότι δεν μπορούν πλέον να συμμετάσχουν σε κινητοποιήσεις που έχουν οικονομικό κόστος! Όμως υπάρχει αγώνας που δεν έχει κόστος; Επιπλέον, όταν αντέχεις είναι όλα ρόδινα και ωραία και δε χρειάζονται κινητοποιήσεις! Το ερώτημα είναι τι κάνεις όταν δεν αντέχεις. Παραμένεις αδρανής; Μέχρι πότε; Μέχρι την εξαθλίωση; Μα τότε δεν υπάρχουν δυνάμεις για αντίδραση!

Μέσος όρος ζωής

Μέσος όρος ζωής

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 20.3.2013 στην ενότητα «Ελεύθερη Έκφραση»

Διαβάζουμε στις 14.3.2013 στην έγκριτη εφημερίδα σας ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) σε πρόσφατη έκθεσή του σημειώνει ότι, αν συνεχιστεί η λιτότητα ο μέσος όρος ζωής θα πέσει στα 65!

Αποτελεί μια ακόμη περίτρανη απόδειξη για την ανθρωπιστική κρίση που συντελείται, για την καταστροφή της ανθρώπινης ύπαρξης εξαιτίας της εφαρμογής των νεοφιλελεύθερων πολιτικών λιτότητας!  Όμως αυτή η επιστημονική διαπίστωση νομίζω ότι θα έπρεπε ν’ αποτελούσε πρωτοσέλιδο για την εφημερίδα σας και όχι να ήταν καταχωρισμένη σ’ ένα μικρό 2στηλο και καταχωνιασμένη στις τελευταίες σελίδες!

Επί της ουσίας, πώς να μην πέσει το προσδόκιμο ζωής όταν οι πολιτικές αυτές εμπορευματοποιούν και υποβαθμίζουν βασικά κοινωνικά αγαθά όπως αυτά της δημόσιας υγείας και παιδείας; Που κατακρημνίζουν τους μισθούς και γιγαντώνουν την ανεργία;

Έγκλημα και κοινωνία

Έγκλημα και κοινωνία

«Η κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα. Ο εγκληματίας το διαπράττει.»

Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος συγγραφέας

Παραφράζοντας ή και επεκτείνοντας τη ρήση του ξακουστού Γάλλου συγγραφέα, μήπως η κυβέρνηση, με την εφαρμογή ενός πλέγματος αυταρχικών μέτρων, που τα περισσότερα επιβάλλονται από την τρόικα εξωτερικού, προετοιμάζει το «έγκλημα»; Μερικά απ’ αυτά τα μέτρα είναι η ουσιαστική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η επίταξη της εργασίας και η πρόθεσή της για νομοθετική παρέμβαση, που θα καταργεί ουσιαστικά το συνταγματικό δικαίωμα της απεργίας και γενικότερα του συνδικαλισμού κλπ. Μήπως σπέρνει ανέμους, για να θερίσει αργότερα θύελλες; Μήπως παίζει επικίνδυνα παιχνίδια με τη δημοκρατία; Μήπως αυτή της η στάση οδηγήσει σε κοινωνική έκρηξη συνοδευόμενη από ακρότητες και εκτροπές; Μήπως οδηγήσει στην επικράτηση ενός καθεστώτος που θα κυριαρχούν ολοκληρωτικές αντιλήψεις; Μήπως; Λέω μήπως και με πιάνει κρύος ιδρώτας!

Πάνος Κατσούλας

Εκπ/κός

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 14.2.2013 στη στήλη: «Ελεύθερη έκφραση»

Πρόταση αλλαγής του πειθαρχικού κώδικα και των πειθαρχικών συμβουλίων

 Όπως είναι γνωστό, τα πειθαρχικά παραπτώματα των εκπ/κών δεν ανήκουν πλέον στην αρμοδιότητα των υπηρεσιακών συμβουλίων. Δημιουργήθηκαν 13 πειθαρχικά συμβούλια, ένα ανά περιφέρεια, αποτελούμενα από δύο δικαστές με τους αναπληρωματικούς τους και από ένα δ/ντή εκπ/σης με τον αναπληρωματικό του. Πρόκειται αναμφισβήτητα για μια αρνητική εξέλιξη, όπως άλλωστε και η αυστηροποίηση του νέου πειθαρχικού κώδικα των ΔΥ, που μεταξύ των άλλων καταργεί το τεκμήριο της αθωότητας! Μπορεί οι αιρετοί, όταν τα πειθαρχικά παραπτώματα εξετάζονταν από τα υπηρεσιακά συμβούλια να είχαν ένα πρόσθετο βάρος και μια πολύ μεγάλη ευθύνη απέναντι στους παραπεμπόμενους συναδέλφους, μπορεί ακόμη να μην είχαν ειδικές νομικές γνώσεις, όμως ήταν οι μόνοι φυσικοί σύμμαχοί τους και οι μόνοι που μπορούσαν να τους κατανοήσουν σε ζητήματα της εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Επίσης, είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα να λαμβάνεται μια απόφαση ομόφωνα και εντελώς διαφορετικό να έχουν μειοψηφίσει οι αιρετοί. Αν ένας συνάδελφος που έχει τιμωρηθεί πάει την απόφαση σε ανώτερο βαθμό, το γεγονός ότι κάποιοι θα έχουν μειοψηφίσει μπορεί και να παίξει ρόλο στην τελική του αθώωση.

Σφοδρή επίθεση - αναντίστοιχη αντίδραση

Σφοδρή επίθεση στους εργαζόμενους - αναντίστοιχη η αντίδρασή τους!

Παρά το γεγονός ότι η κρίση και τα μέτρα που έχουν ληφθεί από την 3κομματική κυβέρνηση (άλλα με δική της πρωτοβουλία και άλλα κατ’ επιταγή της τρόικα) έχουν οδυνηρές συνέπειες για όλους τους εργαζόμενους, παρατηρούμε ότι δεν εκδηλώνεται απ’ αυτούς η αντίστοιχη αντίδραση. Παρά το γεγονός ότι τα σωματεία όλων των βαθμίδων έχουν οργανώσει στη χώρα μας αλλά και στο εξωτερικό αρκετές μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις και συλλαλητήρια διαμαρτυρίας, φαίνεται ότι δεν είναι αρκετά για ν’ ανατρέψουν την σκληρή και αναποτελεσματική νεοφιλελεύθερη πολιτική. Επίσης, παρά το γεγονός ότι τόσο στη χώρα μας όσο και αλλού αναπτύχθηκε ένα πολύχρωμο κοινωνικό κίνημα, αυτό δεν μπόρεσε να δώσει, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, αποτελέσματα στην διατήρηση, έστω, κατακτήσεων και δικαιωμάτων ενός αιώνα, τα ποια σταθερά καταλύονται το ένα μετά το άλλο!

Πολιτική θρασύτητα και αμετανοησία!

Πολιτική θρασύτητα και αμετανοησία!

 Ο πρόεδρος του Πασοκ δήλωσε στις 9.1.2013 ότι «κάποιοι θέλουν να καθηλώσουν τη χώρα στη μιζέρια τους, καλλιεργούν ενσυνείδητα για μικροκομματικούς λόγους τον διχασμό, την πόλωση και την οξύτητα». Και πιο κάτω ότι «… το ΠΑΣΟΚ είναι εγγυητής της σταθερότητας και της προοπτικής της χώρας και πως η αντοχή του απέτρεψε την άνοδο των δυνάμεων της μιζέριας και της πόλωσης»! http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231229728

Δηλώσεις ενός εκ των 3 συγκυβερνώντων που θέλουν τάχα να οδηγήσουν τον τόπο στην πρόοδο και στην προκοπή!!! Του υπέρμαχου της "αξιοποίησης" της λίστας Λαγκάρντ και αρχιτέκτονα των 3 μνημονίων, που έφεραν τη φτώχεια, την ανεργία, την οικονομική και πολιτική υποτέλεια της χώρας μας!

Αν αυτές οι δηλώσεις δε συνιστούν πολιτική θρασύτητα τότε ποια είναι η πολιτική θρασύτητα; Μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι κάποιοι είναι και θα παραμείνουν αμετανόητοι!!! Όμως η αμετανοησία είναι αυτοχειρία όπως λέει και ο καθηγητής πανεπιστημίου κ. Χρήστος Γιανναράς (http://yannaras.gr/2012/12/%CE%B7-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%AF%CE%B1/).

Ποιος θα πάρει τη σκυτάλη εξουσίας ...

Ποιος θα πάρει τη σκυτάλη εξουσίας και πώς θα χρησιμοποιηθεί;

Το πολιτικό σύστημα, όπως αυτό εκφράστηκε με το 2κομματισμό και τους άμεσους ή έμμεσους υποστηρικτές του, σιγά - σιγά καταρρέει. Τελειώνει σταδιακά  το λάδι στο καντήλι της 3κομματικής κυβέρνησης. Παρά τη στήριξη, που είναι βέβαιο ότι θα της δοθεί από εγχώρια και ξένα κέντρα (υπάρχει δήλωση της κ. Μέρκελ περί εμπόδισης του Συριζα να σχηματίσει κυβέρνηση στην Ελλάδα!), είναι πολύ πιθανό ν’ απολέσει την εξουσία, στην οποία με κάθε τρόπο έχει γαντζωθεί και να προκηρυχθούν νέες εκλογές! Το πότε θα γίνει αυτό είναι άγνωστο, επειδή στην πολιτική τίποτα δεν είναι σίγουρο.

Ο Συριζα φαντάζει ότι θα είναι το κόμμα, που θ’ αποτελέσει τη διάδοχη κατάσταση. Πολλοί αναρωτιούνται αν είναι έτοιμος να κυβερνήσει ή όχι. Σαφώς είναι πιο έτοιμος σε σχέση με τις τελευταίες εκλογές, όμως πανέτοιμος δεν μπορεί σήμερα να δηλώσει ουδείς, εξαιτίας της πολύπλευρης ρευστότητας (πολιτικής, οικονομικής κλπ), που επικρατεί. Επιπλέον, βιώσαμε στο πετσί μας πόσο έτοιμοι ήσαν να μας κυβερνήσουν εκείνοι που διέθεταν πολύχρονη εμπειρία, έτοιμα προγράμματα, πολύπειρα στελέχη, που διακήρυσσαν την υπευθυνότητα κλπ. Πολύ απλά τα έκαναν μούσκεμα! Εκτιμώ ότι το κόμμα εκείνο, που δε θ’ ακολουθήσει το παράδειγμα των κομμάτων που μας κυβέρνησαν μέχρι τώρα και θ’ αποφύγει τα ολέθρια και πασιφανή λάθη τους, θ’ αποδειχθεί πολύ καλύτερό τους και κυρίως πολύ χρησιμότερο για το δημόσιο συμφέρον.

Οι ιδιωτικοποιήσεις σε σχέση με το δημόσιο χρέος & κυρίως το δημόσιο συμφέρον!

Οι ιδιωτικοποιήσεις σε σχέση με το δημόσιο χρέος & κυρίως το δημόσιο συμφέρον

Υπάρχουν πολλοί στη χώρα μας που υποστηρίζουν τις ιδιωτικοποιήσεις ή μάλλον την «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας, προκειμένου να ξεφύγουμε από την κρίση χρέους. Μάλιστα ισχυρίζονται ότι έχουμε μείνει πολύ πίσω στον τομέα αυτό. Για να δούμε όμως αν είναι έτσι τα πράγματα.

Κατ’ αρχάς να επισημάνουμε ότι όταν κάποιος –ιδιώτης, επιχείρηση, χώρα κλπ-  βρίσκεται σε ανάγκη να πουλήσει περιουσιακά του στοιχεία, τότε στην πλειονότητα των περιπτώσεων θα τα πουλήσει πολύ κάτω από την πραγματική τους αξία, κοψοχρονιά όπως λέμε στην καθομιλουμένη! Το ίδιο θα συμβεί και με την περίπτωση της χώρας μας. Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φώς της δημοσιότητας οι νέες ιδιωτικοποιήσεις που προτείνονται για τη ΔΕΗ, τον ΟΠΑΠ, την ΕΥΔΑΠ, τη ΔΕΠΑ, την ΕΥΑΘ, τα ΕΛΤΑ κλπ δεν αναμένεται να επιφέρουν περισσότερα από μόλις 7 δις. ευρώ! Αυτό αποκαλύπτει έγγραφο του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), που έστειλε πρόσφατα στις Βρυξέλλες & το οποίο αναφέρει ότι η συνολική αξία των προς ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων μαζί με την ακίνητη περιουσία του δημοσίου δε φτάνει ούτε τα 7 δις. ευρώ! Αποτιμάται για την ακρίβεια στα 6,94 δις ευρώ ή στο 14% του αρχικού υπολογισμού, όπως αυτός είχε διατυπωθεί για πρώτη φορά στο μεσοπρόθεσμο τον Ιούνιο του 2011! Να θυμίσουμε ότι τότε οι πιστωτές μας πρόβλεπαν ότι μέχρι το 2015 μπορούν να εισπραχθούν από την Ελλάδα 50 δις ευρώ μόνο από τις ιδιωτικοποιήσεις! Τελικά αποδεικνύεται ότι και σ’ αυτό το σημείο έπεσαν πανηγυρικά για άλλη μια φορά έξω!