Λειτουργικές ελλείψεις παραμένουν … και άλλες εξελίξεις! 22.9.2020

Λειτουργικές ελλείψεις παραμένουν … και άλλες εξελίξεις!

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Ευχόμαστε καλή σχολική χρονιά, με υγεία, δύναμη, αντοχές, προσοχή και … τύχη!

Το βράδυ της Παρασκευής 18/9 ανακοινώθηκε η Β΄ φάση πρόσληψης των αναπληρωτών που για τη Δευτεροβάθμια εκπ/ση αποτελεί ένα ποσοστό 28,5% έναντι των συνολικών προσλήψεων (στην Α’ φάση το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 22,7%). Οι προσλήψεις αυτές δεν μπορούν να καλύψουν τα υφιστάμενα κενά τόσο σε όλη τη χώρα όσο προφανώς και στη δική μας περιοχή, στην οποία προσλήφθηκαν περίπου οι μισοί των λειτουργικών κενών που υπήρχαν! Συνεπώς παραμένουν ακόμη αρκετά και βασικά κενά σε όλο το νομό μας, στα οποία δεν συμπεριλαμβάνονται εκείνα που δημιουργούνται εξαιτίας των αδειών που δικαιούνται οι συνάδελφοι λόγω covid 19! Στο σημείο αυτό να προστεθεί ότι η πρόσληψη αναπληρωτών σε πολλές διαδοχικές φάσεις για την κάλυψη λειτουργικών αλλά και οργανικών κενών, που κανονικά έπρεπε να γίνεται με διορισμούς, δημιουργεί αδικίες αφού οι αναπληρωτές που βρίσκονται υψηλότερα στη σειρά κατάταξης στους αξιολογικούς πίνακες του ΑΣΕΠ  καταλαμβάνουν πιο απαιτητικά – δύσκολα κενά σε σχέση με όσους ακολουθούν στις επόμενες φάσεις και οι οποίοι είναι πιο χαμηλά στους προαναφερθέντες πίνακες. Πρόκειται για αδικία, που δεν αντιμετωπίζει η κείμενη νομοθεσία (π.χ. δεν δίνει τη δυνατότητα να γίνουν μετακινήσεις αργότερα, που αποτελεί και την πρότασή μας). Η πλέον σωστή αντιμετώπιση είναι να γίνονται έγκαιρα οι απαιτούμενοι διορισμοί και οι προσλήψεις αναπληρωτών να διενεργούνται σε μια μεγάλη φάση και όχι σε διαδοχικές επόμενες. Βέβαια προσλήψεις αναπληρωτών θα πραγματοποιούνται και αργότερα αλλά μόνο για την κάλυψη έκτακτων περιπτώσεων. Άλλωστε αυτή είναι και η έννοια της αναπλήρωσης και όχι να καλύπτουν οργανικές θέσεις για τις οποίες πρέπει να γίνονται διορισμοί!

Ένα άλλο μεγάλο ζήτημα είναι ότι λόγω της πανδημίας πρέπει να υπάρχει κατανόηση της διοίκησης και να εγκρίνεται η λειτουργία περισσότερων τμημάτων, ιδίως στις περιπτώσεις που υπάρχουν διαθέσιμοι καθηγητές ή οι απαιτήσεις δεν είναι υπέρογκες, ώστε να μην παρατηρείται το φαινόμενο πολυπληθών τμημάτων με αριθμό μαθητών/τμήμα μεγαλύτερου των 20 ή και σε κάποιες περιπτώσεις των 25 ή και των 27! Δηλώνουμε ότι θα διεκδικούμε σταθερά τη λειτουργία μικρότερων σε αριθμό μαθητών τμημάτων ιδίως αυτόν τον καιρό.

Επομένως αυτή την δύσκολη περίοδο δεν έχουν καλυφθεί όλα τα κενά και ουδεμία κανονικότητα έχει επέλθει παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς από την πολιτική ηγεσία του υπ. παιδείας.

Κάμερα μέσα στην τάξη;

Άρθρο του Πάνου Κατσούλα, εκπ/κού

δημοσιεύτηκε στην ΕφτΣυντ στις 25.5.2020

 

Περί χαμένων ευκαιριών

Περί χαμένων ευκαιριών

Ο Σικυώνιος γλύπτης Λύσιππος είχε δημιουργήσει ένα χάλκινο άγαλμα που το είχε ονομάσει ο “καιρός”. Μεταξύ των άλλων, η αγαλμάτινη μορφή είχε μακριά μαλλιά που έπεφταν πλάγια και μπροστά, αφήνοντας γυμνό το κρανίο, για να δείξει ότι, αν δεν αδράξει κάποιος την ευκαιρία από τα μαλλιά, τη στιγμή που αυτή περνάει δίπλα του, τότε τη χάνει οριστικά! Έτσι αλληγορικά είχε απεικονίσει την ευκαιρία! Υπ’ αυτή την έννοια της αξιοποίησης δηλαδή της ευκαιρίας που παρουσιάζεται, εκτιμώ ότι όλοι θάθελαν να λέγονται «οπορτουνιστές» (εκ του opportunity = ευκαιρία), χωρίς φυσικά να σημειώνονται υποχωρήσεις σε θέματα αρχών.

Πόσες και πόσες φορές, όλοι μας, δεν έχουμε αφήσει την ευκαιρία να περάσει δίπλα μας χωρίς να την εκμεταλλευτούμε; Και μετά σπάζουμε το κεφάλι μας! Πόσες και πόσες φορές δεν την «αρπάξαμε από τα μαλλιά»; Και αυτό όχι μόνο σε ατομικό αλλά και σε συλλογικό, κινηματικό και πολιτικό επίπεδο; Τα παραδείγματα είναι πολλά. Μερικά εξ αυτών: πολυδιάσπαση της αριστεράς σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο με αποτέλεσμα να δυσανασχετούν όσοι εκφράζονται μέσω αυτής και να επιχαίρουν οι πολιτικοί της αντίπαλοι, καμία προσπάθεια ή ελάχιστες προσπάθειες σύμπλευσης δυνάμεων με παραπλήσιες ιδέες στο συνδικάτο (αντ’ αυτού σε πλείστες περιπτώσεις οι παρατάξεις επικεντρώνονται σε άγονους και μικροπαραταξιακούς ανταγωνισμούς, σκοπιμότητες, ψηφοθηρικές λογικές, συνεχείς καταγγελίες, ανατροφοδότηση κλίματος έντασης και καχυποψίας), ανυπαρξία συμμαχιών σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και στην Ευρώπη και κυρίως στο νότο της Ευρώπης που έχει λίγο – πολύ κοινά προβλήματα κλπ κλπ. Όλες αυτές είναι κατά την άποψή μου χαμένες ευκαιρίες. Και τι θα μπορούσε να γίνει, αν δεν χάνονταν οι προηγούμενες ευκαιρίες, θα ρωτήσουν κάποιοι. Θα μπορούσαν να επιτευχθούν επί του παρόντος δύο βασικά πράγματα: να αμβλυνθούν οι κοινωνικές ανισότητες και να επανέλθει το κοινωνικό κράτος που το έχει διαλύσει ο νεοφιλελευθερισμός. Ας γίνουν αυτά πρώτα και βρίσκουμε τα υπόλοιπα στη συνέχεια!

Νεοφιλελευθερισμός και στη φορολογία!

Νεοφιλελευθερισμός και στη φορολογία!

Είναι γνωστό ότι ο νεοφιλελευθερισμός ενδιαφέρεται για τις τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις, επειδή κατ’ αυτόν οι τράπεζες χρηματοδοτούν τις επιχειρήσεις, που με τη σειρά τους χρησιμοποιώντας τα δάνεια που θα λάβουν (τώρα οι όροι και οι προϋποθέσεις είναι ένα άλλης τάξεως ζήτημα) και ενδεχομένως και με ίδια κεφάλαια θα φέρουν την ανάπτυξη, που θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας κλπ. Αυτό είναι το νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό αφήγημα σε αδρές γραμμές. Όμως ποια ανάπτυξη και ποια επιχειρηματικότητα; Κερδοσκοπικές και ανεξέλεγκτες; Στρεφόμενες εναντίον του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς; Με χάρισμα φόρων στις επιχειρήσεις ή φορολογία σύμφωνα με τη φοροδοτική ικανότητα των επιχειρήσεων και των φυσικών προσώπων;
Και είναι δίκαιη φορολογία και δίκαιη ανάπτυξη όταν σύμφωνα με το νέο φορολογικό νσχ, που θα τεθεί σε ισχύ από 1/1/2020, από τα 550 εκατ. ευρώ που θα είναι η μείωση των φόρων τα 450 θ’ αφορούν στις επιχειρήσεις; Και μάλιστα όχι όλες αλλά ελάχιστες! Πιο συγκεκριμένα πάνω από το 80% της ελάφρυνσης θα δοθεί στο 2,5% των επιχειρήσεων! Σε ότι αφορά στα φυσικά πρόσωπα τη μεγαλύτερη φορολογική μείωση θα την έχουν οι έχοντες ατομικό εισόδημα μεγαλύτερο από 100 χιλ. ευρώ ετησίως, που αποτελούν το 1% των φορολογούμενων! Οι δε μισθωτοί και συνταξιούχοι θα έχουν φορολογική μείωση από 0 – και 17 ευρώ το μήνα!

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 16/12/2019 και στη Στήλη: "Ελεύθερη Έκφραση" 

Απορίες και ερωτήματα με αφορμή την υδροδότηση του Κιάτου και τις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές

Οι πολίτες του Κιάτου για πολλά χρόνια δεν πίνουμε νερό από το δίκτυο υδροδότησης της πόλης μας, αλλά τη χρήση του την πληρώνουμε χρυσάφι! Δεν γνωρίζω αν υπάρχει άλλη περιοχή στη χώρα μας, που οι πολίτες πληρώνουν τόσο ακριβά το πόσιμο νερό.

Πριν από λίγες μέρες η δημοτική αρχή του Δήμου Σικυωνίων ανακοίνωσε ότι ολοκληρώθηκε το έργο υδροδότησης της πόλης μας και επομένως το νερό είναι επιτέλους πόσιμο και αρκετό. Όμως, επειδή διαβάσαμε διάφορα σε τοπικά ΜΜΕ, νομίζω ότι δημιουργούνται στους πολίτες ερωτήματα, τα οποία εκτιμώ ότι χρήζουν τεκμηριωμένων απαντήσεων. Μερικά απ’ αυτά είναι:

1.    Οι μελέτες, οι εγκρίσεις και όλα τ’ απαιτούμενα έγγραφα, που αποδεικνύουν την τέλεση του έργου υπάρχουν και έχουν ανακοινωθεί δημόσια π.χ. στη διαύγεια;

2.    Το έργο από τεχνικής πλευράς έχει κατασκευαστεί σωστά ώστε να πληροί όλες τις προδιαγραφές ύδρευσης; Το γεγονός ότι, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, από ένα σημείο και μετά υπάρχει αγωγός ή αγωγοί με διατομή 2,5 φορές μικρότερη απ’ ότι σε προηγούμενα σημεία και μάλιστα θαμμένος/οι στο χώμα δεν δημιουργεί προβλήματα;

3.    Για την υλοποίηση του έργου έχουν κατασκευαστεί αντλιοστάσια και δεξαμενές προκειμένου ν’ αντλείται το νερό. Η κατασκευή και η άντληση του νερού δημιουργούν κόστος. Έχουν εξεταστεί όλες οι δυνατότητες, ώστε το νερό να ερχόταν στο Κιάτο από κατάλληλες πηγές και με φυσική ροή για να γλυτώναμε τόσο το κόστος κατασκευής αντλιοστασίων – δεξαμενών όσο και το κόστος άντλησης;   

4.    Διατυπώνεται ότι αυτή τη στιγμή το νερό είναι πόσιμο. Το καλοκαίρι όταν οι ανάγκες κατανάλωσης αυξηθούν και χρειαστεί να πέσουν στο δίκτυο και άλλα πηγάδια ή γεωτρήσεις θα εξακολουθήσει να είναι πόσιμο; Οι μετρήσεις που θα αποδεικνύουν κατά πόσο θα είναι πόσιμο πρόκειται να είναι τακτικές και στη δημοσιότητα;

5.    Μετά την έλευση του νερού ανακοίνωση της ΔΕΥΑΣ, που εστάλη μαζί με το λογαριασμό ύδρευσης σε όλα τα νοικοκυριά, αναφέρει ότι η μείωση του τιμολογίου ύδρευσης θα είναι πάνω από 40%. Αυτό αποτελεί εκτίμηση ή αποδεικνύεται από κάποια μελέτη ή απόφαση που ελήφθη και ποια είναι αυτή;

Επίσης με αφορμή την έναρξη της προεκλογικής περιόδου για τις αυτοδιοικητικές εκλογές προκύπτουν και άλλα ερωτήματα για τους υποψηφίους δημάρχους, που αφορούν σε σημαντικά ζητήματα του δήμου μας, μερικά των οποίων είναι:

Ποιος είπε ότι η αντίθεση μνημόνιο – αντιμνημόνιο είναι ξεπερασμένη;

Ποιος είπε ότι η αντίθεση μνημόνιο – αντιμνημόνιο είναι ξεπερασμένη;

Τον τελευταίο καιρό διαδίδεται ευρύτατα από το σύνολο των συστημικών μέσων, τις δυνάμεις εκείνες που ψήφισαν μνημόνια και ιδιαίτερα από εκείνες, που τα μέτρα λιτότητας αποτελούν τον πυρήνα της ιδεολογίας τους και της πολιτικής τους, η άποψη πως η αντίθεση μνημόνιο- αντιμνημόνιο είναι πλέον παρωχημένη! Η άποψη αυτή υποστηρίζεται προφανώς εξαιτίας του γεγονότος ότι με την πρόσφατη λαϊκή ετυμηγορία επιβραβεύτηκαν κατά συντριπτικό ποσοστό τα κόμματα που ψήφισαν μνηνόνια! Υπάρχει δε και αριστερή αφήγηση που υποστηρίζει ότι το πρόβλημα δεν είναι το μνημόνιο και τα μέτρα λιτότητας, που αυτό φέρνει, αλλά ο καπιταλισμός. Σαφώς και ευθύνεται ο καπιταλισμός για την κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει, όμως ο δρόμος για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού περνάει πρώτα μέσα από την κατάργηση των μνημονίων!

Το κατεξοχήν λοιπόν θέμα στις μέρες μας είναι το μνημόνιο. Οποιαδήποτε προσπάθεια προοδευτικής παρέμβασης και ταξικής προστασίας, προϋποθέτει την κατάργηση των μνημονίων. Η κυρίαρχη αντίθεση της περιόδου που διανύουμε είναι ακριβώς η αντίθεση μνημόνιο-αντιμνημόνιο. Και τούτο διότι το μνημόνιο, όπως έχει αναλυθεί αρκούντως κατά το παρελθόν, δεν αποτελεί τη λύση στην αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους της χώρας αλλά και άλλων χωρών. Άλλωστε αποδεικνύεται ότι τα μέτρα λιτότητας, αυτά δηλαδή που εφαρμόζουν τα μνημόνια επιδεινώνουν το χρέος! Η λιτότητα που επιβάλλεται είναι ένας στόχος και ταυτόχρονα το μέσο για να ξεπεραστεί η κρίση προς όφελος της εγχώριας και ξένης οικονομικής ελίτ. Το τελευταίο δεν αποτελεί ιδεολογική θεώρηση αλλά αποδεικνύεται με γεγονότα όπως π.χ. με το ότι η μείωση του μισθολογικού κόστους κατά μία μονάδα δημιουργεί πολλαπλάσια κέρδη για τον εργοδότη. Η ιδιωτικοποίηση βασικών κοινωνικών δομών π.χ. υγείας, παιδείας, κοινωνικής ασφάλισης αυξάνει την κερδοφορία του κεφαλαίου κλπ κλπ. Κοντολογίς τα μνημόνια είναι η κατάλληλη συνταγή προκειμένου όλα τα βάρη της ακραίας κρίσης να πέσουν στις πλάτες των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων δηλαδή να πέσουν στις πλάτες της πλειοψηφίας των πολιτών!

Πρέπει να στηριχτεί...

Πρέπει να στηριχτεί...
Επιμέλεια: Πάνος Κατσούλας

Αποψεις

Ιδιωτικοποιήσεις και βαυκαλιζόμενοι

Συντάκτης: Πάνος Κατσούλας

 

 

 

Ξανά μανά τα ίδια (περί φόβου)

Ξανά μανά τα ίδια (περί φόβου)

Οι κυβερνητικοί παράγοντες έχουν μιλήσει πολλές φορές για την ηρωική στάση των Ελλήνων, τις θυσίες και την καρτερικότητά τους απέναντι σ’ όσα περνούν! Ταυτοχρόνως εκτοξεύουν τόνους κινδυνολογίας και εκφοβίζουν ασύστολα τον κόσμο ότι αν δεν τους ξαναπροτιμήσει τότε η χώρα θα φτάσει στην άκρη του γκρεμού! Παραβλέπουν όμως σκόπιμα ν' αναφέρουν ότι αφενός μεν οι ίδιοι ήσαν που έφτασαν την χώρα σ' αυτό το επικίνδυνο σημείο και αφετέρου ότι απέτυχαν παταγωδώς να τη σώσουν! Αντιθέτως τα έκαναν χειρότερα! Την έσπρωξαν ακόμη πιο κοντά στην άκρη του γκρεμού!

Προφανώς σπέρνουν το φόβο επειδή επενδύουν σ’ αυτόν. Παρουσιάζουν τους αντιπάλους ως «τέρατα» για να δικαιολογήσουν τα δικά τους τερατώδη και διαχρονικά λάθη, τις παραλείψεις και τις ολιγωρίες καθώς και την υποτακτικότητά τους στην τρόικα. Την πρώτη φορά τους βγήκε, την επόμενη όμως; Επιπλέον πώς είναι δυνατόν από τη μία να εκθειάζουν ένα λαό για τον ηρωισμό του, τις θυσίες που κάνει και το σθένος που επιδεικνύει και από την άλλη να τον εκφοβίζουν; Μάλλον δεν έχουν υπόψη τους τη φράση του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω: «Αυτό είναι το μυστικό του ηρωισμού: να μην επιτρέπεις στον φόβο να συνοδεύει τη ζωή σου»

Ποιός είπε ότι δεν υπάρχουν όπλα διαπραγμάτευσης; Δεκέμβριος 2014

Για όσους ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν όπλα για διαπραγμάτευση ακόμη και τώρα!

Το αρθρ. 103 της χάρτας του ΟΗΕ λέει ότι: «Σε περίπτωση σύγκρουσης των υποχρεώσεων των κρατών – μελών που προκύπτουν από την παρούσα χάρτα και των υποχρεώσεών τους από οποιαδήποτε άλλη διεθνή συμφωνία, τότε υπερισχύουν οι πρώτες». Στις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη χάρτα περιλαμβάνονται και όσες προβλέπει το αρθρ 155, που αναφέρει: «Η ανύψωση του βιοτικού επιπέδου, η πλήρης απασχόληση και οι συνθήκες προόδου και ανάπτυξης μέσα σε οικονομική και κοινωνική τάξη». Ανταποκρίνονται άραγε στις ως άνω απαιτήσεις τα προγράμματα «βοήθειας» της τρόικα; Αυτά και όχι μόνον πρέπει να πούμε στους «εταίρους» μας κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης. Να τους πούμε μεταξύ των άλλων ότι δεν πρέπει να παραβιάζουν τις διεθνείς συνθήκες, που και αυτοί έχουν υπογράψει.

Περι εκπ/κής αξιολόγησης

Η εκπαιδευτική αξιολόγηση είναι ίδια με κάθε άλλη αξιολόγηση;

Το εκπαιδευτικό έργο γνωρίζουμε όλοι ότι είναι δύσκολο, επίπονο και απαιτητικό! Ένας καλός εκπαιδευτικός δεν αρκεί να είναι καλός επιστήμονας ή πολύ καλός γνώστης του επιστημονικού αντικειμένου του. Πρέπει να έχει γνώσεις και δεξιότητες παιδαγωγού, ψυχολόγου, να διαθέτει κοινωνικές δεξιότητες, να έχει καλή ψυχική και σωματική υγεία κλπ. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει, επίσης, ότι το εκπαιδευτικό έργο έχει πολύ σημαντικές διαφορές σε σχέση με το έργο των άλλων δημόσιων υπαλλήλων και αυτή η παρατήρηση δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση κάποιου είδους υποτίμηση του έργου των άλλων εργαζόμενων. Ο εκπαιδευτικός εργάζεται σε κινούμενη άμμο, οι συνθήκες που διαμορφώνουν το παιδαγωγικό κλίμα της τάξης μεταβάλλονται πολύ εύκολα, επομένως δεν μπορεί να χρησιμοποιεί ένα συγκεκριμένο, σταθερό και κωδικοποιημένο σχέδιο μαθήματος που να εφαρμόζεται τυποποιημένα σε κάθε περίπτωση, ώστε να μπορεί να μετρηθεί. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει.

Επίσης, δεν είναι ποτέ δυνατόν η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών να είναι απόλυτα αντικειμενική, ιδίως όταν γίνεται από μονοπρόσωπα όργανα. Πώς μπορεί να είναι αντικειμενική, όταν ο αξιολογητής καλείται να εξετάσει στοιχεία όπως η διδακτική ικανότητα, η παιδαγωγική συμπεριφορά, η υπευθυνότητα, η ευσυνειδησία, η μεταδοτικότητα κλπ; Πολύ δε περισσότερο που τα ως άνω χαρακτηριστικά είναι αρετές; Μπορεί μια αρετή να αποτιμηθεί με αριθμητικούς δείκτες; Επιπλέον, πρέπει να επισημανθεί ότι κορυφαίοι παιδαγωγοί διαφωνούν ως προς τη σημασία που αποδίδεται στις ως άνω αρετές (π.χ. βλ. W. Brezinka, 1981). Άρα η βαρύτητα που αποδίδεται σε κάθε μία από αυτές κατά τη διαδικασία της αξιολόγησης δεν μπορεί παρά να προσδιοριστεί με υποκειμενικό τρόπο. Απαλλαγμένη σε μεγάλο βαθμό από τον υποκειμενισμό του αξιολογητή θα μπορούσε να είναι μια αξιολόγηση, μία μέτρηση όταν εξετάζει τα τυπικά προσόντα ενός εκπαιδευτικού, όπως π.χ. την εμπειρία του εκφρασμένη σε χρόνια υπηρεσίας, τους τίτλους σπουδών, τη συμμετοχή του σε ουσιαστικά, καθολικά επιμορφωτικά προγράμματα και όχι με κλήρωση και για κάποιες μόνο ειδικότητες. Αλλά και μια τέτοιου είδους αξιολόγηση δεν μπορεί να έχει την επιζητούμενη πληρότητα.

Ο δανεισμός είτε από τις αγορές είτε από την τρόικα δε μπορεί να είναι στόχος!

Ο δανεισμός είτε από τις αγορές είτε από την τρόικα δε μπορεί να είναι στόχος!

Είναι πολλοί εκείνοι που διατείνονται ότι ο στόχος της χώρας μας είναι να βγούμε στις αγορές! Να δανειστούμε δηλ. από τις αγορές επειδή αυτές δεν επιβάλλουν μνημόνια, παραβλέποντας το βασικό στόχο που πρέπει να είναι η εφαρμογή μέτρων, τα οποία θα καταστήσουν το δυσθεώρητο, για τα δεδομένα της χώρας μας, χρέος βιώσιμο. Για να δούμε όμως με απλή αριθμητική αν ο δανεισμός, ιδίως αυτή τη δεδομένη στιγμή είτε από τις αγορές είτε από την τρόικα αποτελούν ορθές λύσεις και μειώνουν το χρέος με σκοπό να το κάνουν βιώσιμο χωρίς ταυτόχρονα να «ξυρίζουν» τους πολίτες!

Όπως αναφέρουν οι ειδικοί το χρέος καθορίζεται από το λόγο (κλάσμα): Χρέος/ΑΕΠ. Ο λόγος αυτός πρέπει συνέχεια να μειώνεται, και να φτάσει σ' ένα σημείο ώστε το χρέος να είναι βιώσιμο (αυτό είναι το σημαντικό και όχι η προπαγάνδα των συστημικών ΜΜΕ). Και ένα χρέος είναι βιώσιμο όταν ανέρχεται στο 90% περίπου του ΑΕΠ ή Χρέος/ΑΕΠ=0,9 δηλ. πρέπει Χρέος/ΑΕΠ < 1 και σε κάθε περίπτωση όσο ο λόγος είναι μικρότερος του 1 τόσο πιο βιώσιμο είναι το χρέος ενός κράτους. Σήμερα  το χρέος της χώρας μας είναι περίπου 175% του ΑΕΠ!

Αυτοαξιολόγηση και αξιολόγηση

Αυτοαξιολόγηση και αξιολόγηση

Είναι δύο έννοιες που απασχολούν τους εκπαιδευτικούς το τελευταίο διάστημα μαζί και με τόσα άλλα που δυστυχώς διαλύουν το δημόσιο σχολείο. Μάλιστα για αυτά τα δύο θέματα φαίνεται να μην έχουν μαζί τους την κοινωνία. Για κάποιους θεωρείται αδιανόητο να μην υπάρχει αξιολόγηση στη δημόσια εκπαίδευση και απορούν πως οι εκπ/κοί δεν την επιθυμούν! Όμως εκείνο που ζητάει η κοινωνία και ορθά πράττει, είναι ν’ απολαμβάνει υψηλού επιπέδου δημόσιες υπηρεσίες, αναβαθμισμένη ποιότητα δημόσιας υγείας, εκπ/σης κλπ. Ζητά βελτίωση των υπηρεσιών και των δομών, καθώς βέβαια και των δημοσίων υπαλλήλων. Ζητά οι δημόσιοι λειτουργοί να είναι εκπαιδευμένοι, να επιμορφώνονται διαρκώς και ν’ αξιολογούνται με σκοπό την περαιτέρω βελτίωσή τους και όχι την τιμωρία τους! Η κοινωνία, επίσης, δεν είναι πλήρως ενημερωμένη για το ειδικό αυτό θέμα και επηρεάζεται συχνά από την προπαγάνδα των μέσων αλλά και των λοιπών κυβερνητικών επικοινωνιακών τρικ, τα οποία μπορούν, και το έχουν καταφέρει σε μεγάλο βαθμό, να εξαγοράσουν τη συναίνεση της κοινής γνώμης. Αυτό επιτυγχάνεται με πολλούς τρόπους, ένας από τους οποίους είναι να στοχοποιηθούν και να ενοχοποιηθούν οι εκπαιδευτικοί για όλα τα δεινά της εκπαίδευσης! Έτσι ο εξοβελισμός τους (διαθεσιμότητα – κινητικότητα – απολύσεις) θα είναι πανεύκολος και χωρίς καμία διαμαρτυρία (μήπως και με κοινωνική συναίνεση;). Όμως δε γίνεται αντιληπτό ότι κανένα εκπ/κό σύστημα και καμιά αξιολόγηση δεν πρόκειται να επιτύχουν όταν αμφισβητούν τους εκπ/κούς.

Ήταν ποτέ αυτοδιοίκηση;

Ήταν ποτέ αυτοδιοίκηση;

Επειδή έχει ανάψει το ενδιαφέρον για τις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές προκύπτει ευλόγα το ερώτημα: Τι σημαίνει άραγε τοπική αυτοδιοίκηση; Προφανώς αυτό ακριβώς που δηλώνει η φράση. Σημαίνει δηλαδή διοικητική ανεξαρτησία ενός τόπου, που δεν εξαρτάται από καμιά κεντρική διοίκηση ή εξουσία. Για να είναι όμως η τοπική αυτοδιοίκηση πραγματικά ανεξάρτητη πρέπει να είναι αφενός μεν οικονομικά αυτόνομη (επιτυγχάνεται αν έχει έσοδα από: τη διαχείριση του πλούτου της π.χ. υδάτινους πόρους, έχει δημοτικές επιχειρήσεις π.χ. δημοτική επιχείρηση ύδρευσης, στάθμευσης κλπ, οι δημότες πληρώνουν απ’ ευθείας στο δήμο ένα ποσοστό του φόρου εισοδήματός τους κλπ) και αφετέρου δε να διευκολύνεται δια νόμου/ων από την κεντρική εξουσία ν’ αποφασίζει για τα του οίκου της και όχι να παίζει με τους κανόνες που επιβάλει η κεντρική εξουσία!

Ας σιγουρευτούμε & ας αποφασίσουμε με τόλμη!

Ας σιγουρευτούμε & ας αποφασίσουμε με τόλμη!

Κάποτε πρέπει να σιγουρευτούμε στο τι δεδομένα έχουμε, τι βιώνουμε καθημερινά και να κατασταλάξουμε στο τι τελικά θέλουμε! Διότι υποψιάζομαι ότι δεν είμαστε σίγουροι για το πρώτο και πολύ περισσότερο για το δεύτερο!

Η γνώμη μου είναι ότι σήμερα συντελείται μια ανθρωπιστική κρίση εξαιτίας ενός λανθασμένου προγράμματος αλλά και παλιότερων εσφαλμένων πολιτικών κυβερνητικών επιλογών. Το λανθασμένο πρόγραμμα που ακολουθείται αποτελεί παραδοχή ακόμη και αυτών που το επέβαλαν (βλέπε ΔΝΤ), οι οποίοι όμως επιμένουν στην πιστή εφαρμογή του!!! Η κυβέρνηση που το αποδέχτηκε πλήρως καμώνεται ότι διεξάγει διαπραγμάτευση! Για να ρίξει στάχτη στα μάτια του κόσμου … Πρόκειται για το πιο σύντομο και πετυχημένο ανέκδοτο! Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να το κάνει πιο ελαφρύ, πιο ανώδυνο. Με άλλα λόγια, να καταστραφούμε (οικονομικά, στην ψυχολογική και σωματική μας υγεία), αλλά να μην πεθάνουμε ή να μην πεθάνουμε όλοι! Και επαίρεται ότι επιτυγχάνει πρωτογενές πλεόνασμα! Είναι σίγουρο ότι θα πετύχει μεγαλύτερο αν οι περικοπές γίνουν πιο δραματικές, αν αυξηθούν οι άνεργοι, οι άστεγοι και μείνουν πολύ περισσότεροι χωρίς ηλεκτρικό, θέρμανση και φαγητό! Και ρωτάει, η κυβέρνηση, τους πολιτικούς της αντιπάλους αν έχουν εναλλακτική λύση, τη στιγμή που θεωρούν τη δική της συνολικά αποτυχημένη! Η κυβερνητική λύση είναι γνωστή και μας οδηγεί στον κατήφορο, αυξάνει τους ανέργους, κλείνει τις επιχειρήσεις κλπ.

Αξιολόγηση εκπ/κών: Η πραγματικότητα πίσω από το νόμο

"Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών: Η πραγματικότητα πίσω από το νόμο"

http://www.alfavita.gr/arthron/%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%8D-%CF%80%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B1#ixzz2m7RinUKr

http://www.esos.gr/article/apopseis/axiologisi_ekpaideytikon_pragmatikothta_piso_apo_to_nomo

ΜΗ ΜΑΣΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΜΗ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ !

Μη μασήσουμε στην προπαγάνδα και μη φοβηθούμε!

ΜΗ ΜΑΣΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΜΗ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ !

ΜΗ ΜΑΣΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΜΗ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ !

Προληπτική πολιτική επιστράτευση! Δεν έχει ξαναγίνει!

Προληπτική πολιτική επιστράτευση!

 

Προληπτική επίταξη των καθηγητών! Δηλαδή πολιτική επιστράτευση πριν καν την επίσημη προκήρυξη της απεργίας! Δεν έχει ξαναγίνει!
Με το πρόσχημα "το καλό των μαθητών". Για τους οποίους έχουν ετοιμάσει ένα ζοφερό μέλλον! Το μέλλον του ανέργου ή τους εργαζόμενου των 300 ευρώ ή του μετανάστη! Η υποκρισία σ' όλο της το μεγαλείο!

Η επίταξη, η οποία είναι αντισυνταγματική αφού καταπατά το άρθρο 22 παρ. 4 του συντάγματος, μπορεί να ακυρωθεί στην πράξη από την καθολική συμμετοχή των εκπαιδευτικών στην απεργία, την αλληλεγγύη και την αμέριστη στήριξη των μαθητών, των γονέων και ολόκληρης της κοινωνίας.

Ο αγώνας των εκπαιδευτικών είναι αγώνας πρώτα και κύρια υπέρ των μαθητών τους που θα ζήσουν έναν απίστευτο εργασιακό μεσαίωνα αύριο, αν ηττηθούν οι δάσκαλοί τους σήμερα!

 

Πάνος Κατσούλας

Καθηγητής δημόσιας ΔΕ εκπ/σης

Μια οφειλόμενη απάντηση!

Μια οφειλόμενη απάντηση!

Το τελευταίο διάστημα έχουν εκτοξευθεί τόνοι λάσπης, κατασυκοφάντησης, και μάλιστα συλλήβδην, σε βάρος των καθηγητών που τόλμησαν να εξετάσουν ή να προτείνουν απεργία στο τέλος του διδακτικού έτους, ακόμη και μέσα στις εξετάσεις! Αγνοείται ή διαστρεβλώνεται σκοπίμως η πραγματικότητα και πραγματοποιείται σειρά υποκριτικών δηλώσεων από κυβερνητικές πηγές, δημοσιολογούντες, παπαγάλους και ύαινες της ενημέρωσης, ότι οι καθηγητές δε θα πρέπει να παίζουν με το μόχθο και τα όνειρά των μαθητών, να μην τους κρατούν σε ομηρία κλπ! Ποιοι ομιλούν! Όσοι με τις πολιτικές επιλογές τους έχουν καταστρέψει την κοινωνία αλλά και τις επερχόμενες γενιές! Δεν γκρεμίζουν απλά όνειρα και προσδοκίες, δεν καταστρέφουν το μόχθο των ανθρώπων! Θέλουν ανθρωποθυσίες και δημιουργούν ανθρωπιστική κρίση!

Λοιπόν, οι καθηγητές δεν κινητοποιούνται για την αύξηση του ωραρίου τους κατά 2 ώρες όπως ψευδέστατα αναφέρεται! Σας διαβεβαιώ ότι αν πρόκειται για το καλό των μαθητών μας να κάνουμε και 2 και 3 ώρες παραπάνω, χωρίς ουδεμία αμοιβή! Άλλωστε  το έχουμε αποδείξει με τα μαθήματα αλληλεγγύης ή κοινωνικά φροντιστήρια που κάνουμε σ' όλη τη χώρα. Διαμαρτυρόμαστε για μια σειρά από επώδυνα μέτρα, παραθέτω μερικά: συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων, «αυτοδίκαιη αργία» και κατάργηση του τεκμηρίου της αθωότητας, κενά διδακτικού προσωπικού στα σχολεία και απώλεια χιλιάδων διδακτικών ωρών, τις πάσης φύσεως περικοπές, τα χαράτσια, τις απολύσεις μέσω του ακραίου και παράλογου συστήματος τιμωρητικής αξιολόγησης και για όλα τα επώδυνα μέτρα που καταστρέφουν τις ζωές όλων μας! Και φυσικά διαμαρτυρόμαστε για τις ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ που δημιουργεί η αύξηση του διδακτικού ωραρίου, οι οποίες είναι οι απολύσεις και οι υποχρεωτικές μεταθέσεις, όχι μόνο σε άλλους νομούς της ίδιας περιφέρειας αλλά και σε ολόκληρη την επικράτεια, με αποτέλεσμα να διαλυθούν οικογένειες! Επίσης, σε ότι αφορά στο ωράριο, αποκρύπτεται σκόπιμα ότι εκτός του διδακτικού ωραρίου, υπάρχει στους εκπ/κούς και το εξωδιδακτικό ωράριο μέσα στο σχολείο και επιπλέον η προετοιμασία και η διόρθωση πληθώρας γραπτών στο σπίτι! Μάλιστα οι εκπ/κοί αναλαμβάνουν και έργο γραμματειακής υποστήριξης, αφού ελάχιστα είναι τα σχολεία που διαθέτουν έναν έστω γραμματέα, σε αντίθεση με τα σχολεία του εξωτερικού στα οποία λειτουργεί πολυμελής γραμματεία. Ακόμη, όπως αποκαλύπτουν αρκετές έρευνες, μια διδακτική ώρα ισοδυναμεί με τουλάχιστον 3 ώρες γραφείου! Πρόσφατη μελέτη της Unesco, του 2012, αποδεικνύει ότι: 21 ώρες διδασκαλίας = 84 ώρες δουλειάς γραφείου. Επίσης το διδακτικό ωράριο των Ελλήνων καθηγητών είναι στο ΜΟ των συναδέλφων τους στην Ευρώπη. Τέλος, η αύξηση του διδακτικού ωραρίου  αποβαίνει τελικά σε βάρος της ποιότητας του παρεχόμενου διδακτικού έργου.